De Blik
Soms zitten er foto’s in mijn ‘zwarte doosje’ die bijna toevallig door de lens zijn gekropen. Ik heb het zo niet gezien op het moment zelf, en ik heb niet afgedrukt om per se dat beeld te hebben. Ik zocht iets gelijkaardigs, maar soms zijn de beelden echt een verrassing als ik ze dan thuis op de computer zie. Ik probeer bewust en ‘ziende’ te fotograferen, maar blijf ik voor veel dingen blind op het moment van de actie. Ik word me vaak pas thuis bewust van kleurvlakken, achtergronden en aanwezige metaforen. Het gebeurt dat ik thuis zie wat ik allemaal gemist heb.
Ik zag bijvoorbeeld bij de trouwreportage van enkele weken terug pas achteraf dat donker geklede mensen bij de groepsfoto’s het ‘licht-gewicht’ storend verleggen. Weerspiegelingen zijn vaak gemiste kansen, maar als ik het opzettelijk doe mislukt het steeds weer. Een op ooghoogte gemaakte foto is thuis vaak saaier dan op locatie…
Ik vind fotografie verdorie niet gemakkelijk. Maar ik kan ernorm genieten van die verrassing thuis als de beelden in mijn lightroom inladen. Ik hou ervan om een mooie of af en toe een interessante foto te vinden op het kaartje van mijn magisch en zwarte doosje…
In het onderstaande beeld vond ik zijn ‘blik’ zo sterk. Zijn ogen zijn zo pertinent afwezig dat ze weer nadrukkelijk aanwezig worden… Achteraf gezien vind ik het wel spijtig dat zijn hoofd zo dicht tegen de rand staat. Het had beter gekadreerd mogen zijn.
En wat is zijn verhaal? Welk verhaal vertelt de onderstaande foto volgens jullie?
Eerste gedacht:
Gevangene staat na een aanzienlijk aantal jaar terug aan de buitenkant van de poorten en moet z’n ogen toeknijpen omdat de buitenwereld verder draaide terwijl zijn cel dezelfde bleef al die jaren. Ongeveer zoals je van een donkere kamer buiten gaat en plots in ‘t middan van een zonnige zomerdag staat.
‘geniet van het leven …’
De kadratie kon mss beter maar je hebt DE blik en dat is veel belangrijker!
Ik zie eerder iemand die dagelijks een grote last torst, iemand die moeizaam op weg is. Het lijkt alsof die man intens geniet van die super simpele gelukmakers die je af en toe overvallen in een bewust moment en die je even vleugels geven: een zachte bries over je wang, een straal zomerse zon in het gezicht vanachter de wolken en een teug van een goeie sigaret. Even weg lasten, even geluk…
Intens geniet van simpliciteit.
P.s.: érg mooie foto’s komen er uit dat zwarte doosje van jou Ysabje…
Iemand die van zijn sigaret geniet, na eerst geprobeerd te hebben om te stoppen?
Toch een toffe foto!
Maak er altijd genoeg dan kan je thuis nog verwijderen wat niet zo meevalt.
De man lijkt een instrument te bespelen met veel overgave. Zoals nickje zegt zou ik ook anders gekadreerd hebben. De man iets meer naar rechts plaatsen. Deze is volgens mij ook sterk in zwart wit.
@ Joerie: ik heb de foto natuurlijk ook in zwart wit gezet. Maar ik vond dat er dan iets wegviel. Misschien vind ik de kleuren van zijn huid wel belangrijk, of zo. Ik koos voor kleur…
en de cadrage veranderen, meer naar rechts, dat is logisch, ik heb ondertussen ook een ‘geknipte’ versie…
Laatste sigaret…
Koel briesje op een hete dag…
Geef me maar een klets…
Nee, eindelijk plassen na lang inhouden…dat is het!
Nee, iemand die muziek maakt en zich concentreert.
Hij ziet Ysabje een foto maken, doet zijn ogen dicht en denkt:
“Zelfs met mijn ogen dicht zie ik een leuke meid en haar beeld staat bij mij gebrand op mijn netvlies en al mijn problemen zijn eventjes verdwenen”
Een foto hoeft niet perfect te zijn Ysabje als hij maar emoties teweeg brengt bij de mensen.
Na geleefd te hebben weet je ook waarlijk te genieten. Het is een mooie foto. Dat kadreren. Snap ik. Soms heb je dat. Het beeld is van tel. Schone foto.
Deze brave man heeft al veel tranen gelaten
Je hebt de actie van iemand die zijn portie nicotine insnuift en er nog van geniet prachtig vastgelegd. Ik heb waardering voor de fotograaf en de genieter. Tegenwoordig mag dat bijna allemaal niet meer. Doen!
Volgens mij heeft hij al een zwaar leven achter de rug. Maar hij kent de kunst om toch te blijven genieten…mijn interpretatie
mijn eerste reactie: die vent denkt’shit, ik ben hét vergeten’
Ik dacht onmiddellijk: da’s een levensgenieter.
Passionele foto, meer dan prachtig.
Als je het vervelend vindt dat het hoofd zo kort tegen de rand komt, kan je volgeens mij twee dingen doen.
Je kan boven het hoofd een klein stukje bijklonen.
Of je verandert de uitsnede. Ik heb even geprobeerd om er een vierkant beeld van te maken en het hoofd nog verder af te snijden.