Kustkus
2009 november 9
Een keer per maand snorren wij met het autootje naar Oostduinkerke. Wij gaan de zee groeten. En mijn schoonouders groeten Tadeusz. We worden meestal meegenomen op een mooie wandeling tussen duinen en door bossen. Meestal met op de eindbestemming een speeltuintje waar Tadeusz eens enthousiast op zijn gezichtje kan vallen…
Hoewel de architectuur er soms erg lelijk kan zijn, wordt ik vaak toch aangenaam verrast door onze kleine kust. Duinen liggen niet altijd aan de zee, besef ik nu wat beter. Soms liggen ze ver landinwaarts. En het licht is er vaak hel speciaal. Soms lijkt het een beetje op kunstlicht of krijgt het gewoon een rare kleur door het zand en de donkergroene groeisels.
Soms lijkt het of ik door de kust gekust word.
Weer twee toppers van foto’s.
De laatste tijd ga ik ook wat vaker naar de kust en het is er altijd prachtig. Jammer dat ik het nog niet zo goed op foto kan vastleggen.
die laatste is een zalige plek om spelletjes te spelen, was er deze zomer nog op kamp
De eerste foto is een plaatje!
speciaal licht in die eerste inderdaad
het lijkt wel of je een (losse) flits gebruikt hebt
mooie foto
Magisch licht.
Als je zulke mooie foto’s maakt mag je nog dikwijls door de kust gekust worden.
Zalige sfeer door het lichtinval. Mooi in beeld gebracht!
‘t Is toch altijd verstomd staan.