ha maar dat wist ik toch ook niet dat jij een 1.4 had. ook 50mm ?
verder, ik ben een beetje jaloers op je talent… deze had je moeten insturen bij de standaard…
lichtgevoelige lenzen doen het altijd goed voor portretten
leuk standpunt, bovendien mooie creatie van de vingers met wat vindingrijkheid kan je hierbij een mooi gedicht laten inpassen….
speelde jouw vader vroeger (of nu nog) vaak in de Muze??! zijn naam komt mij bekend voor… tssn ’90-’95 (studententijd) zaten wij daar vaak
prachtige foto’s… misschien een beginpunt voor meer. (mijn lief -iwert- gaf me ooit deze link door : http://www.dayswithmyfather.com)
hij speelde inderdaad een leven lang in de muze. Hij was daar altijd zo’n beetje de vaste waarde. Hij speelde wekelijks. Er hangt nog steeds een grote foto van hem in de muze. Nu is hij gestopt met spelen.
En ik had de foto’s van phillip toledano eerder ook al gezien. ik vind het een sublieme reeks en inspirerend.
Knap idee en goed uitgewerkt dat portret van de wenkbrouwen. En dat verhalen vertellen heb je dus van geen vreemde. Leuk dat zulke kwaliteiten worden doorgegeven aan de volgende generatie.
Prachtige foto’s, prachtig hoofd.
Mooi! Heb ik het goed voor dat je een nieuwe lens hebt? 1.4 of 1.8?
@ difico: nico, ik heb die 1.4 al meer dan een half jaar!
Een zeer mooi vaderportret. Het straalt karakter uit.
Dat zijn echt wel de graafste wenkbrauwen aller tijden.
Mooi!!!
Heel mooi portret!
Complimenten voor de beide beeldeen en wijze waarop de crop is gemaakt!!!
ha maar dat wist ik toch ook niet dat jij een 1.4 had. ook 50mm ?
verder, ik ben een beetje jaloers op je talent… deze had je moeten insturen bij de standaard…
alle duimen dik omhoog !
heeft iets van sinterklaas
Zoals Ruud zegt, Sinterklaas, maar het kan ook de kerstman zijn
schoon, wat fragiel
Goh wat mooi…
Heel mooi, hoe minder je toont hoe prachtiger en krachtiger het beeld.
Idd graafste wenkbrauwen ever, én prachtig vastgelegd. Heeeeeerlijke dof.
Ge zijt sterk bezig, echt knap.
Mooie boeiende foto, de ogen blijven rondtoeren op de foto om nog meer te ontdekken.
Zeer knappe foto’s, vooral beeld nummer 1.
een man met wenkbrauwen als snorren… schön, die papa-foto’s
lichtgevoelige lenzen doen het altijd goed voor portretten
leuk standpunt, bovendien mooie creatie van de vingers met wat vindingrijkheid kan je hierbij een mooi gedicht laten inpassen….
gr Lamp
speelde jouw vader vroeger (of nu nog) vaak in de Muze??! zijn naam komt mij bekend voor… tssn ’90-’95 (studententijd) zaten wij daar vaak
prachtige foto’s… misschien een beginpunt voor meer. (mijn lief -iwert- gaf me ooit deze link door : http://www.dayswithmyfather.com)
hij speelde inderdaad een leven lang in de muze. Hij was daar altijd zo’n beetje de vaste waarde. Hij speelde wekelijks. Er hangt nog steeds een grote foto van hem in de muze. Nu is hij gestopt met spelen.
En ik had de foto’s van phillip toledano eerder ook al gezien. ik vind het een sublieme reeks en inspirerend.
Knap idee en goed uitgewerkt dat portret van de wenkbrouwen. En dat verhalen vertellen heb je dus van geen vreemde. Leuk dat zulke kwaliteiten worden doorgegeven aan de volgende generatie.
Heel knap.
amai die eerste is superknap!!
origineel standpunt, mooie dof en kleuren
echt perfect
knap gedaan
Mooi …
Inderdaad een zeer mooie foto. Wou dat ik ook zo’n mooie portretfoto’s kon maken.