Achterbroekse romantiek

Eens om de zoveel weken kruipt dit gezinnetje in zijn tuftuf en rijdt het naar Achterbroek.
In Achterbroek woont mijn bomma. Hoewel het er in principe mooi en groen zou moeten zijn, slaagde zij erin om in de lelijkste straat van de streek te gaan wonen, met alleen maar uitzicht op baksteen en beton. Ik heb het gecheckt: je ziet maar één boom vanuit haar appartement en dan is het nog alleen maar het topje van die boom dat net boven de rij garages aan de achterkant uitkomt. Af en toe een triestige vogel die erop gaat zitten. Maar goed, ze is content…

Mijn bomma is, zoals dat heet, een stevige tante. Het is een onverwoestbaar stukje hi-tech: nooit ziek en geprogrammeerd om 120 te worden. Ze is klein en heeft gave handjes, want ze had altijd een kuisvrouw; zelfs in haar ‘armen tijd’.

Na een dertigtal verhuizen – waaronder ook een verhuis naar Turkije én terug (met al haar eikenhouten meubilair!) – besloot dit vrouwtje terug te gaan naar haar geboortestreek, Achterbroek. We hopen allemaal dat ze nu even daar blijft wonen, want dertig is geen overdrijving.
Met haar 77 lentes loopt ze nog lang niet op haar laatste benen. Met Yvonne weet je nooit! Ze zegt altijd dat ze het niet lang meer zal trekken, maar ze huppelt – zonder zwans – nog steeds door het park. Mijn zoontje Tadeusz weegt ondertussen meer dan elf kilo, maar zij gooit ‘m vrolijk in de lucht.

Mijn bomma heeft het nooit kunnen laten om naar de mannen te knipogen en ze is het lonken nog steeds niet verleerd. Toen ze er net woonde duikelde ze in een mum van tijd haar eerste Achterbroekse lief weer op. ‘Cel was de man die ze indertijd heeft laten staan voor ‘de betere partij’ en daar had ze altijd een beetje spijt van. Ik hoef de details niet te kennen, maar volgens mij beleven ze nu romantische tijden.

Onder invloed van ‘Cel heeft ze een laptop aangeschaft. Ze vindt het zo moeilijk dat ze er ‘flapperhandig’ van wordt. Maar ze kunnen wel ‘iemeelen’. Da’s gemakkelijk, want de toetsen van haar gsm zijn zo klein om te sms’en. Ze is nog niet toe aan msn, maar hoe lang zal dat duren?

Ze is mee met haar tijd. Ze heeft internet en digitale tv. Ze kreeg daarvoor een hele resem ‘jonge knappe installateurs ‘ over de vloer en daar was ze niet rouwig om. Maar al die technologie gaat haar niet zo vanzelfsprekend gemakkelijk af. Het kost haar erg veel moeite om alles te begrijpen. En dan geven ze haar ocharme dit:
img_4808-19-border

Het straffe is dat ze – niet in het minst ontmoedigd – vlot de juiste afstandsbediening neemt als ze haar tv wil opzetten. Ze weet goed wat van wat is: dvd, cd, digitaal, tv… Ze onthoudt alleen de essentie, maar snapt er verder niks van. Volgens mij kan ze de locatie van de juiste knopjes onthouden, want ik denk niet dat ze de vage symbooltjes kan lezen, laatstaan begrijpen.
Ze hebben haar natuurlijk verteld over een universele afstandsbediening, maar dat vindt ze te moeilijk (?). Teveel functies voor dezelfde knopjes misschien… Voor Tadeusz is het een paradijs, zoveel knopjes…

Als we in het Achterbroekse vertoeven moeten we allemaal (ook Tadeusz) in ieder geval een aflevering van Stargate zien (man man, dàt is slecht! Zo slecht geacteerd!) en moeten we veel eten. En veel verhalen over de fantastische ‘Cel horen. Ze giechelt heel wat af.

Ik ben meestal moe als ik er een dag geweest ben, maar ik ben soms ook wel een beetje trots op haar…

Advertenties

12 gedachtes over “Achterbroekse romantiek

  1. Dat is sjiek!! Ze trekt ’t zich gewoon niet aan dat er dingen zijn die ze niet verstaat en doet lustig verder met wat ze blijkbaar maar al te goed verstaat … neen, neen!! ‘leven’ bedoelde ik! 😉

  2. Eerst je moeder en nu je grootmoeder. Allebei uniek in hun soort. Dat belooft, Ysabje!
    Achterbroek (Kalmthout) heeft in de zomer wel geweldige parkavonden, anders. In een hele mooie omgeving.

  3. bomma weet precies wel wat goed is; denon, pioneer, panasonic… 🙂
    wij hebben hier ook nog zo’n exemplaar rondhuppelen, pépé, midden 80-er, wil enkel met apple werken. windows en pc zijn te klein…(?)
    heeft ook sinds enkele maanden digitv. die mannen hebben meer dan wij… (ook tijd en geld 🙂 )

  4. Mijn grootmoeder telt nu bijna 82 lentes en met kerstmis kreeg ze allerlei voor-haar-nieuwere dingen zoals digitale fotokaders, automatisch blikopeners en van die toestanden. Daarnaast kreeg ze ook een boek (De smaak van De Keyser) en daarmee was ze echt het gelukkigste van allemaal…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s