Paard met baard

De omstandigheden van de laatste dagen brachten mij al op heel wat plekjes in Vlaanderen waar ik mij met GPS doorflaneer. Vaak is het agrarisch gebied. Gisteren was er een omlegging en kon ik niet rechtstreeks naar de autostrade. De GPS herberekende de route en liet me door een streek van veld en wei netjes omrijden. Maar de straatjes werden steeds kleiner en smaller. Van een geasfalteerde weg ging het over in een zandweg. Het stemmetje bleef vrolijk en zelfverzekerd: over 300 meter naar links, daarom links aanhouden…

Op een gegeven moment begon ik zeer sterk te twijfelen. Ik dacht: “Dit is geen weg. Dit leidt naar nergens…” Maar ik waagde het erop. Als ik op een boer zijn veld zou komen, zouden we nog eens kunnen lachen: stadsmeisje laat zich door GPS op de akkers leiden!

Ik stopte halfweg bij het paard aan mijn linkerzijde. Want het paard had een baard. In de verte zag ik auto’s rijden. Misschien was het toch een weg?

Het bleek uiteindelijk een weg te zijn. Ik kreeg plots veel meer respect voor mijn GPS, dat hij ook naamloze servitudewegen (‘servitude’ is toch een heerlijk woord!) en graspaadjes kent, vind ik redelijk bewonderenwaardig… Ik had er zo mijn tent kunnen opslaan…

Het paard met de baard:
img_4875-1-border

img_4884-2-border

De weg:
img_4922-5-border

Advertenties

19 gedachtes over “Paard met baard

  1. Leuk verhaal met prachtige foto’s. Maar dat is toch echt niet normaal dat dit landweggetje door jouw gps gekend is. Ik had al lang dat ding uit het raam gegooid. je bent te goed gelovig Ysabje. Maar deze keer was het terecht blijkbaar.

  2. Ik vind het zalig wat die GPS met je doet, zo ontdek je nog eens de schoonheid van het landschap op onverwachte momenten. Vind ik mooier dan op vakantie voor een dagtocht naar een baai gaan in Bulgarije (ik geef toe: die baai was niet om aan te zien)

  3. Haha leuk verhaal en heb dit ook eens voor gehad met mijn GPS dat hij mij naar zo’n baantjes verwees.

    Maar ik had toen de “moed” niet om verder te rijden (eerder eigenlijk omdat ik dacht dat hij er totaal naast zat) en ben maar teruggekeerd maar nu ik dit lees heb ik er spijt van. πŸ™‚

    • het zou inderdaad wel iets voor mij kunnen zijn! ik reed al eens door tsjechie, polen, oekraine, moldavie en rusland om georgie te bereiken. De wegen daar, dat is te gek voor woorden. Levensgevaarlijk, maar wat een avontuur!

  4. Soms voel ik me ook een naamloze servitudeweg, of een paard met baard. Ik wacht tot wanneer Ysabje passeert met haar fotoapparaat en haar gps die ingesteld staat op fietsroutes..

  5. Noemt jouw gps dit een WEG? Een wandelpad, ja, maar met de auto zou ik toch wel sterke twijfels hebben om er over te rijden. Erg moedig van je om een blind vertrouwen te hebben in dat ding.

  6. Stel je voor dat je als vrachtwagenchauffeur zo’n weg krijgt!
    Erg ook hoe steeds de lucht wordt doorstreept met vliegtuiglijnen.
    Ik wist niet dat de GPS van denaldi je naar het paradijs kon leiden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s