Ontwaakt gij luie slaper!

Ondanks het chronisch slaaptekort waar we in dit huis aan lijden, besloten we vanmorgen om toch maar op te staan en naar de rommelmarkt op de dageraadsplaats te gaan. Een slag slaan in goedkope rommel dat kan alleen maar meevallen. Wij doen dat graag. Alleen zo vroeg opstaan, dat doen we minder graag.

Vroeg opstaan is nooit mijn ding geweest. Ik kruip graag laat in mijn bed en kom er ook graag pas laat weer uit. Een nachtmens dus. Ik herinner me dat mijn moeder me vroeger, in de tijd van de lagere school, wakker maakte door het groot licht in mijn kamer aan te steken. Ik vond dat verschrikkelijk. Echt ver-schrik-kelijk. Ik was zo’n kind met een ochtendhumeur. Altijd een beetje onnozel, zo’n klein kind met zo’n groot rothumeur. Mijn moeder zong soms: Ontwaakt gij luie slaper. De koekoek roept u op! Koekoek! Koekoek!

Gedurende heel mijn jeugd lag mijn grootste probleem in die breuk tussen slapen en waken. Ik kwam gedurig te laat op school. Ik kwam altijd strompelend aan op school omdat ik rende zonder dat mijn veters vast waren. Buiten adem, zweterig. Mijn haren nog nat. Agenda vergeten. De laatste droom nog op mijn netvlies, en toch al uitbranders aan het incasseren van ‘het secretariaat’.
De mensen uit mijn omgeving heb ik grijze haren bezorgd. Ze probeerden me te wekken. En dan zei ik: “Jaja, ik ben wakker, ik sta direct op.” Maar in feite sliep ik dan nog. En als ik dan de twaalfde keer nog niet op was, werden ze kwaad. Ik herinnerde me er – eerlijk waar – nooit iets van. Ik snapte nooit waarom die mensen zo snel zo kwaad werden. Ik werd menigmaal beticht van kwade wil en moedwilligheid, maar in mijn halfslaap was nooit enig bewustzijn. En ik kon erg verontwaardigd zijn over die beschuldigingen.

Ik ben diegene met die zes wekkers overal verspreid in de kamer; in borden met knikkers. Ik had ooit een autoalarm als wekker. Daar werd ik pas van wakker als de buren op de deur stonden te bonken.
Ik heb gehuild voor dat karaktergebrek. Het schuldgevoel van me te overslapen. De verpletterende schaamte.
Het grappige is dat het over gegaan is op het moment dat ik begon te werken. Plots werd mijn ik sterker dan mijn onderbewuste slaapverlangen. Ik kom nu nog wel te laat, en slaap ook meestal nog te lang, maar dat echte ‘overslapen’ dat gebeurt me niet meer (hout vasthouden).

Nu ik een kind heb sta ik iedere nacht verschillende keren op. Mijn kind is een ‘lastige slaper’. Ik moet mezelf soms zes keer op een nacht uit de heerlijke roes van de slaap sleuren om dan zoiets banaals te doen als een tutter gaan zoeken onder zijn bedje. Of een overgelopen luier wisselen.
En net als de slaap zijn armen weer om me heen geslagen heeft, komt Tadeusz wel weer met iets nieuws. Moet ik bijvoorbeeld zijn beentjes vantussen de bedspijlen gaan ontwarren.

Dus ondanks de tekorten die de slaapcrisis hier in huis veroorzaken, wilden we vóór de middag op de rommelmarkt zijn. Dat is ons gelukt. Maar het was koud en de rommel bleek rommeliger dan anders. Gelukkig waren er nog de fijne Claus en Debbie met hun zoontje Jesse, die onze ochtend opvrolijkten. Het moet gezegd dat Claus bijna altijd een goed humeur heeft. Ik vraag me plots af hoe die ’s morgens opstaat. Of ie al zo vrolijk is van bij het begin. En natuurlijk slaapt Jesse wel altijd lekker door…

De goedgemutste Claus
IMG_6259-1-border

De lieve Debbie
IMG_6276-1-2-border

En Jesse, de muzikale (maar dat zie je hier natuurlijk niet…)
IMG_6271-1-border

Advertenties

10 gedachtes over “Ontwaakt gij luie slaper!

  1. Ooh, dat laat gaan slapen en opstaan komt me zeer bekend voor. 🙂

    (PS: als Tadeusz veel met z’n beentjes tussen de bedspijlen zit, dan kan je misschien er een plank voor zetten)

    • dan moet hij een volledig gesloten bed krijgen, want hij verplaatst zich in de loop van de nacht zo wat naar alle hoeken van zijn bed. Een echte woeler, dat kind. Op een kwartier tijd kan hij in iedere hoek gelegen hebben. Hij is dan wel erg schattig…

  2. Ontwaakt gij luie slaper… het haar op mijn armen komt recht als ik er weer aan denk. Was ook bij mij thuis een vast ochtendliedje. En troost je, je bent zeker niet alleen als het op woelige slapertjes aan komt, ik heb twee zo’n exemplaren, die elkaar steevast afwisselen als het erop aankomt hun ouders wakker te maken.

  3. zeer herkenbaar al ben ik de laatste 10 jaar geëvolueerd naar een ochtendmens, lang voor we onze zoon hadden. De Madame zingt het liedje ook soms maar in een licht andere versie: “Sta op jij luie slaper. De koekoek zingt zijn lied” maar de rest ken ze niet.

  4. Schitterend ! Ik ben blij dat er nog mensen zijn die verontwaardigd waren toen ze onder hun voeten kregen dat ze na 10 keer roepen nog niet waren opgestaan, ondanks dat ze zelf hadden geantwoord : ‘jaja,ik kom’ maar er zich toch geen bal van herinnerden…

    Zijn alle kinderen vandaag wroeters ? Ik heb er hier ook eentje die we soms, na het meerdere malen zijn opgestaan, tussen ons leggen… Nee, niet goed, maar ja, soms is de energie ver te zoeken… en dat klein grut ligt dus geen kwartier stil… Maar ja, dat betert met ouder te worden : haar 2 broers slapen relatief goed.
    Dus, nog efkes op de tanden bijten… het komt wel goed, ooit … 😉

  5. Mijn record was 18 keer op staan op één nacht. En ’s morgens moet je dan gaan werken… Ik weet wat een moeilijke slaper is, zo had ik er twee na elkaar. 5 jaar elke nacht meermaals opgestaan. Ik ben er nog altijd moe van!

  6. Hahaha! Ontwaak gij luie slaper, dat heb ik zeker 65394 keer mogen horen van mijn moeder die dan welgezind en lekker luidruchtig mijn gordijnen kwam opentrekken. En nu zing ik het voor mijn dochter van 6 maanden, die er voorlopig nog mee kan lachen.

  7. Je moeilijk-opstaan-perikelen uit je jeugd zijn op mij heden nog steeds van toepassing. Ik kan er niet uit, ik kan er niet in. Dat patroon doorbreek ik noodgedwongen tijdens de werkweek, maar tijdens weekends of in vakantieperiodes herval ik meteen.

  8. golf van herkenning: ook bij mij ‘ontwaakt gij luie slaper’! en helaas: mijn dochter van 7 heeft heel duidelijk mijn ochtendhumeur geërfd – en dus moet ik mij voortdurend inhouden om niet ook ‘Ontwaakt gij luie slaper’ te zingen — maar de koekoek-keten stopt in onze familie bij mij, dat heb ik mezelf alvast beloofd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s