Speelvogels

Er zijn heel wat dingen die mijn lief, zijn vader en ik gemeen hebben. Zo eten we alledrie bijvoorbeeld graag en veel. We hebben ook alledrie een talent om te neigen naar de overdrijving. Onze vissen zijn altijd nogal groot en onze putten heel diep. En we hebben een divers gamma van truuken om onze vis kracht bij te zetten.
Verder houden we ook alledrie van spelletjes en dagen we elkaar graag uit.
Mijn lief Sven is een meedogenloze speler. Die speelt om te winnen. Bloedserieus. Een schaakspel daar kan je bij sneuvelen. Zo’n ernst dus. En altijd eerlijk. Valsspelen dat is onbegrijpelijk. Sven beweert van het volwassen spel te houden, maar gooi een bal naar hem en hij is evengoed vertrokken…

Fons, mijn schoonvader, dat is eerder een in een mannenlichaam verborgen kind, dat het niet kan laten om te spelen. Je ziet hem bij wijze van spreken kwispelen als er een boek kaarten op de tafel komt. Het kan hem lang niet zo schelen of hij wint of verliest. Als hij maar mag spelen. Of het nu een frisbee of een kruiswoordaadsel is, een badmintonpluimpje of iets met pionnen, die is altijd content.

Ikzelf, tenslotte, ben nooit zo geneigd om aan spelletjes te beginnen, maar al spelende word ik meestal helemaal ‘spellekeszot’. Vooral als ik kan winnen. Of toch kans maak. Ik kan namelijk niet zo heel goed tegen mijn verlies. Aan de winnende hand kan ik heel giechelig en vrolijk worden. En mild voor de ander, want verliezen is zo zielig. Ook voor de tegenpartij. Ik ben van het type dat geen hotel zet bij monopoly, want ik krijg dan schuldgevoelens.

Mijn schoonmoeder is minder ‘spelig’, en zal vooral voor de versterkende maaltijd zorgen

Ondanks dat Sven, Fons en ik spelkarakters hebben spelen we toch betrekkelijk weinig spelletjes. Maar soms komt onze spelende aard toch naar boven. Zo belandde er afgelopen weekend wat Clipo op een tafel in een café te Veurne. Clipo zijn constructiestenen – bedoeld voor peuters – met vele mogelijkheden… Zoontje Tadeusz van anderhalf speelde er eventjes mee en ging toen met de tractoren rijden op het terras. En er bleven vier blokjes achter op de tafel…

Een challenge… Om beurten een herkenbaar ding ineen puzzelen met de vier blokjes. Zo lang mogelijk. Zo veel mogelijk. De eerste die niks meer vindt, valt af. De vier blokjes bleken onuitputtelijke mogelijkheden te hebben. De fantasie borrelde vrolijk. Mijn schoonmoeder keek ernaar en dacht er het hare van. We zijn niet tot een winnaar gekomen. We waren alledrie onklopbaar…

IMG_2690-1-border

IMG_2693-1-border

Advertenties

9 gedachtes over “Speelvogels

  1. ah heet dat clippo ? onze artur speelt daar heel graag mee, wij noemden het noppers . voorbije weekend hadden we 2 dozen ‘niet originele’ gekocht; slecht afgewerkt en toch ietwat te weinig stukken in de grote doos. bummer ! (dus koop niet die van het ‘merk’ cactus)

  2. @ alle fantasielozen!: Onbegrijpelijk dat jullie daar niks in zien! Suzette heeft al een goei alternatief met haar liggende poes. Maar ik zie er ook eens sfinx in of een koe die uitrust. In ieder geval een beest dat ligt. Wat hadden jullie verwacht met vier blokjes? Dat ze snorharen zouden hebben? 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s