Halloween

Bepaalde feestelijkheden liet ik in het verleden vlotjes aan me voorbijgaan. Ik heb nooit een kerstboom gezet sinds ik op mijn zeventien alleen ben gaan wonen en halloween daar was een paar jaar geleden nog geen sprake van.
Nu er een kind is begint er ’t een en ’t ander te veranderen. Ik ben bijvoorbeeld vastbesloten om dit jaar wél een Kerstboom te zetten. Ik was niet van plan om Halloween te gaan vieren, maar op de crèche waren ze redelijk volhardend: afgelopen vrijdag mochten de kindjes verkleed komen. Halloweenkostuums voor de allerkleinsten, de kinderverzorgsters popelden weken op voorhand van de voorpret. Het hoefde geen geld te kosten, een laken zou al snel een spook zijn, een lippenstift kan bloedsporen maken. Ik had nooit gedacht dat ik plezier zou scheppen in dat soort kleinigheden…
Een van mijn collega’s bracht een muizenpakje mee voor Tadeusz. Ik hoopte een beetje dat het ook een beetje een rattenpak kon zijn. Niet dus. Maar ik besloot Tadeusz toch als knaagdier naar de crèche te sturen, of het nu een rat of een muis zou zijn. Hij leek totaal niet op een rat. Eerder mollig muizeke. Iemand riep: Oh, Tadeusz is een schattig konijntje!
Er waren nog spoken en dracula’s. Batmannen en brandweermannen. En zelfs de duivel! Ik ben er een half uurtje gebleven. Ik vond het fijn om met de dracula’s en de spoken een praatje te maken… Ik kijk er plots naar uit om binnenkort zelf pakjes te naaien. Ik ben al op zoek naar patroontjes!
IMG_3828-1-border

IMG_3973-1-border

IMG_3845-1-border

IMG_3882-1-border

Advertenties

7 gedachtes over “Halloween

  1. Dia de los muertos….Halloween…dia de los muertos…

    Gisteren was ik op bezoek bij mijn overleden peter, op het kerkhof van Borsbeek.
    Terwijl ik probeerde zijn grafzerk wat ”verzorgd en gezellig” te maken, sprong Eliaz vrolijk op en af de zerkjes van mijn peter’s overburen.
    (In Mexico heeft allerheiligen een diepe, mooie betekenis, helemaal niet akelig, eerder lief en warm (mensen gaan bijvoorbeeld eten en drinken bij de overledenen zetten en eten dan gezellig samen hun lunch op het kerkhof.
    Ik probeer dit aan Eliaz uit te leggen en vertel dat het niet fijn is zo op de zerkjes te springen.
    Hij vraagt of die mensen nog terug komen die daar onder de grond rusten, (ik heb zo mijn twijfels, maar antwoord voorlopig nee….)
    Even later komt er een familie voorbij, en Eliaz roept keihard ” kijk mama, terug levend!!!!!!!Zulke momenten maken het moederschap zooooooo zalig…

  2. ik vind Tadeusz wel stoer en angstaanjagend als muis 🙂 maar die dracula is zo schattig.
    ik ben blij dat ik nog geen kinderen heb maar verdikkeme wat ben ik jaloers op zij die het wel hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s