Kustkus

Een keer per maand snorren wij met het autootje naar Oostduinkerke. Wij gaan de zee groeten. En mijn schoonouders groeten Tadeusz. We worden meestal meegenomen op een mooie wandeling tussen duinen en door bossen. Meestal met op de eindbestemming een speeltuintje waar Tadeusz eens enthousiast op zijn gezichtje kan vallen…
Hoewel de architectuur er soms erg lelijk kan zijn, wordt ik vaak toch aangenaam verrast door onze kleine kust. Duinen liggen niet altijd aan de zee, besef ik nu wat beter. Soms liggen ze ver landinwaarts. En het licht is er vaak hel speciaal. Soms lijkt het een beetje op kunstlicht of krijgt het gewoon een rare kleur door het zand en de donkergroene groeisels.
Soms lijkt het of ik door de kust gekust word.

IMG_4507-1-border

IMG_2731-1-border

Advertenties

8 gedachtes over “Kustkus

  1. Weer twee toppers van foto’s.
    De laatste tijd ga ik ook wat vaker naar de kust en het is er altijd prachtig. Jammer dat ik het nog niet zo goed op foto kan vastleggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s