Tadeusz

Als moeder zie ik mijn kind door speciale ogen. Ik vind de kleur van zijn wimpers perfect, de klank van zijn stemmetje. Ik zie natuurlijk wel dat hij lelijke teentjes heeft, een veel te dik buikje en sprieterig haar. Maar dat alles maakt hem net zo Tadeusz en zolang er nog hoop is dat die buik maar een tijdelijk verschijnsel is, dat die haartjes nog wel wat voller zullen worden en dat de vrouwen een man niet enkel op zijn tenen gaan beoordelen, maak ik mij geen zorgen over het verloop van zijn leven. En dan nog.
Hij heeft een paar vriendjes in de crรจche, hij eet goed, hij vindt veel dingen grappig. Hij amuseert zich. Wat wil ik nog meer?

Ik besef dat hij nu al een leven leidt dat los komt te staan van het mijne. Soms brabbelt hij dingen die hij onmogelijk van mij heeft kunnen leren. Ik weet dat hij avonturen beleeft waar ik niks vanaf weet. Het is niet ‘mijn’ kind. Een kind is geen auto. Het is een menske en hij is van zichzelf.

Maar een kind is natuurlijk wel een beetje een uithangbordje. Als hij er goed uitziet en schattig is, zich goed gedraagt, dan lijkt dat ook iets over mij te zeggen. Ik wil dat hij er leuk uitziet (kleren kopen voor een dreumes met zo’n dikke buik is geen sinecure als je wil dat hij er cool uitziet – in de foute broek denk je steeds dat hij om zal vallen). Ik hoop dat hij braaf en lief is als ik ergens op bezoek ga. Ik geef hem vermoedelijk nu al conformisme en schaamte mee. Maar vermijd dat maar eens…

Ik hoop ook dat de wereld lief zal zijn voor hem. Als hij in het karretje van de supermarkt zit en vrolijk zwaait naar iemand, dan hoop ik dat die terugzwaait. Als hij bij een ander kindje ‘aai’ gaat doen, dan hoop ik dat dat kindje hem niet omver duwt. Maar hij zal zijn eigen weggetje wel aflopen en daar zullen ongetwijfeld ambetante dingen op het pad liggen. Dan krijgt hij gewoon af en toe van mij een kus…

Binnenkort gaat hij babbelen. Dan begint de echte pret. En hij is nu al zo grappig…
(Als ie een kikker ziet roept ie ‘Kikkie!’ En als ie hesp ziet roept ie ‘Ep!’)

IMG_4643-1-2-border

Advertenties

13 gedachtes over “Tadeusz

  1. ik sluit me aan bij Harry. Je schrijft erg leuk over het moederschap. En andere dingen, maar mooi hoe je het ‘Mijn kind, schoon kind’ overstijgt zonder afbreuk te doen aan je trots. Want het is me wat he, zo’n kind zien opgroeien!

  2. Opnieuw een schitterende foto van je prachtige zoon…
    Je tekst: uitprinten en het hem binnen een jaar of 15 laten lezen ๐Ÿ™‚

    Het wordt idd alleen maar mooier en leukerderder. ‘k Weet nog bij Renee dat ik sedert haar geboorte zowat iedere maand dacht “Allez, plezanter dan dit kan het nu toch echt wel niet worden zeker?”, maar toch, iedere maand is gewoon nog leuker dan die ervoor, omdat je ze beter kent, begrijpt en zij u ook.

    Enneuh, niks zo romantisch en liefdevol dan een gezellig buikje om u tegen te vleien, toch? ๐Ÿ˜‰
    Dus wie weet wordt dat buikje nog wel zijn grootste troef! :))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s