Dwarrelgedachte

Sneeuw. Sneeuw is dwarrel wit dat zich nestelt in herinnering en daar eeuwig mooi wil zijn. Maar in ’t echt is sneeuw niet altijd zo fijnvlokkig. Sneeuw wordt drab en bruin, en wat voordien zo aantrekkelijk leek is al snel een veel te dik tapijt van halfvast lelijk water. Dat soms nog glad is bovendien.
Sneeuw in zijn puurste jonge vorm is het leukst natuurlijk. Een vers pakket van opeengestapelde vlokken dat krakend praat met de schoenen aan je voeten. Lekker samenduwbare watten en zelfs niet echt koud. Sneeuw kan heerlijk zijn.

In de afgelopen dagen vond ik het fijn om naar buiten te kijken. Die dikke deken in de tuin. Het jasje voor de bomen. Ook weer fijn die voetstap in de maagdelijke vlakte. De eerste mens op de maan. Het duurde deze keer lang voor de sneeuw zijn frisheid verloor bij mij in de straat. Hij bleef lang jeugdherinneringwit en vers.
Maar zelfs dan is sneeuw niet meer zo mooi als vroeger. Toen was er de sneeuwman en de slee. Nu is er naast de sneeuwman ook werk en gladde autostrades. En uiteindelijk is er altijd drab. Veel drab. Veel meer dan vroeger. Dat kan niet anders. Het moet wel.

Ik hield, na die eerste hemelse lading, zoontje Tadeusz (21 maanden) nauwlettend in het oog om te zien of zijn eerste sneeuwervaring net zoveel jeugdherinneringskracht zou hebben als ik hoopte. Maar hij stond altijd maar wat dwaas in de witte vacht. Hij was slechts met moeite tot wat stapjes en vrolijkheid te brengen. Hij vond het wel ‘moooi’. Maar vooral vanachter glas. Het zal nog even duren voordat hij dol wordt van de vlokken en zich dartel in een sneeuwberg werpt. Of projecteer ik dan mijn melancholische sneeuwherinnering op hem?

In het park zag ik een eigentijdse ‘sneeuwman’. Hij staarde me wat vreemd aan. Ik vroeg me af of het ook voor hem een eerste sneeuwervaring was. En of hij dwarrelgedachtes had in deze blanke nacht.

(Ik had me voorgenomen om niets over de sneeuw te schrijven wegens te voor de hand liggend. Maar ik had er vandaag toch zin in…)

Advertenties

11 gedachtes over “Dwarrelgedachte

  1. Misschien is hij nog wat te jong? Mijn dochters hebben de smaak pas dit jaar te pakken. Zelf ben ik niet zo’n sneeuwmens, maar hun enthousiasme werkte zo aanstekelijk dat het niet lang duurde vooraleer ik ook mee in de tuin stond te joelen bij een sneeuwballengevecht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s