Maandagmeeuwen

Op maandag werk ik niet. Ik doe dan vanalles. Vaak een heleboel praktische dingen. Naar de supermarkt, naar de bank, opruimen… Maar meestal probeer ik het ook te combineren met een paar prettige zaken. Een koffietjes op een terras, een bezoekje aan een vriend. Bij al die activiteiten sleep ik ook het 16 kilo zware en prettig gestoorde peutertje van me mee. Vaak is hij een bron van vreugde en fleurt hij de hele dag op. Maar soms is hij gewoon ‘vollenbak’ zijn kilo’s in lomp gewicht waard.
Vandaag was ie het eerste. De lach in de dag.

Ik ben vanochtend een vriend gaan bezoeken op het Linkeroever die op de elfde verdieping een uitzicht heeft alsof ie in een groot kasteel woont en de koning is van al het land dat hij kan zien. Hoewel hij niet echt groot of luxueus woont is zo’n zicht een onbetaalbare rijkdom…

We hebben brood naar de meeuwen gegooid. Tadeusz vond het heerlijk! Het brood gooien vond hij misschien wel leuker dan de meeuwen die erop af kwamen, maar dat deert niet. We hadden pret.
Ik probeerde de meeuwen te vangen in mijn zwarte bakkie, maar het is echt een heksentoer om zo’n luchtacrobaten er goed op te krijgen. Ik wist ook niet goed hoe ik er best aan begon. Ik heb foto’s waar ze scherp op staan, maar daar is de beweging uit. En ik heb foto’s waar ze als witte schimmen door het beeld flashen…

Toen ik op het middaguur bij vriend Davy weer vertrok en Tadeusz in de auto aan zijn middagdut begon had ik in ieder geval het gevoel dat mijn dag al geslaagd was. Een mooi begin van de week.

De broodwerpdiscipline:

Een paar hongerige flashmeeuwen:

Advertenties

8 gedachtes over “Maandagmeeuwen

  1. Leuk! Ik heb vroeger ook in zo’n flat gewoond en kan mij herinneren hoe wij de meeuwen voerden. 16 verdiepingen hoog en de meeuwen kwamen rechtstreeks uit de haven van Rotterdam. Het is knap hoe ze een stuk brood uit de lucht onderscheppen. Een duikbommenwerper is er helemaal niets bij.

    Overigens deden ze dat ook met de sigarettenpeuk die mijn vader over het balkonhek heen fietelde. Gelukkig werd die snel weer gedropt…. Het arme beest.

    Het is 40 jaar geleden, maar het gebeuren staat nog op mijn netvlies geëtst.

  2. En als je de volgende keer op linkeroever bent, de dijk afrijden en in Burcht aanwippen. Altijd welkom, met 16 kilo peuter én larfje (waarvoor proficiat trouwens!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s