Naamloosheid

Van 2 mei is het geleden dat ik hier nog geweest ben. Mijn afwezigheid is een aantal mensen opgevallen. Af en toe kreeg ik van medebloggers of lezers een voorzichtige leefjenog?-vraag. Dat doet plezier.

Er was nochtans – wat mij betreft – geen enkele overweging om te stoppen met bloggen. Ik had ‘m gewoon even in de ijskast zitten. Ik had het namelijk erg druk met de productie van een nieuw mensje in mijn buik. Op 12 april kondigde ik zijn komst al aan en toen was het al duidelijk dat mijn bloggoesting wat taande. Het leek wel of al mijn energie en inspiratie in het verse mensje gekropen is. Het moet dus wel een prefect kindje zijn. Zo zal vermoedelijk ook blijken…

Het productieproces is nu bijna geheel ten einde. Ik zit in mijn laatste week (hopelijk), zie er uit als een kwabbig zeedier dat per ongeluk op het land terecht gekomen is en ik beweeg mij ook zo voort. Sommige vrouwen kunnen een ei leggen zonder er iets van elegantie of beweeglijkheid bij in te boeten, maar ik behoor niet tot die groep. Zeker niet voor een tweede zwangerschap… Laat ons hopen dat mijn hersens niet blijvend aangetast blijken en dat ik de blogdraad terug kan oppakken. Zowel op taal- als fotografisch gebied.

Momenteel ben ik behoorlijk in beslag genomen door de afwezigheid van een geschikte naam voor het stormachtig wezen dat al negen maanden in mijn lijf zit rond te woelen. Het was me al vroeg duidelijk dat een naam vinden die bij Tadeusz past geen sinecure zou zijn. We hebben een hondertal namen opgeschreven en ze allemaal weer geschrapt. Kaart, suikerboon; alles blijft vaag bij een naamloos kind. En zijn komst is erg dichtbij.
Dus als er nog mensen een lumineuze bijdrage willen doen: het kan nog!

Om aan te tonen dat ik niet dood was deze zomer: ik was erbij toen de reus onze stad passeerde…

Advertenties

29 gedachtes over “Naamloosheid

  1. Hey Ysabje,

    Leuk dat je er weer bent! Ik ben nog regelmatig naar je blog komen kijken en ben nu blij te zien dat er weer leven is! Ik kijk al uit naar de foto’s van je tweede spruit.

    Groetjes,

    Steven

  2. joepie, leven op je blog – en dan nog in’t dubbel!
    pfoe, moeilijk zo een naam, ik vind er geen voor mijn eigen buikbewoner, dus ik ga niet pretenderen dat ik jou kan helpen. Maar ben er zeker van dat ie leuk en origineel wordt.

  3. Ej Schoonzus, welkom terug! Nog niet klaar met kinderkebakken en toch al in de cyberpen geklommen. Lovenswaardig is het.

    Ik kan je helaas niet helpen met een nieuwe naam. “Niemand” is een idee, maar die is al vergeven in de buurt. Vertaal het naar het Grieks en je hebt…. nah ja, dat weet je waarschijnlijk allang. . πŸ™‚

    Succes in je laatste week.

  4. Hey Ysabelleken
    Kei spannend toch? En drie mannen in huis, een zaligheid is het. Geen barbies en andere aanverwanten waar ik als kind al een hekel aan had.
    Ik wens je KEI veel succes met de bevalling! En de naam, dat zal je toch zelf moeten doen.
    Groetjes
    Liesbeth

  5. Blij om je terug te horen, had al regelmatig je blog even bezocht , maar er kwam geen beweging in, en dan is het leuk dat de mensen weer van zich laten horen. Verrassend beeldje trouwens.

  6. Tot op een zekere hoogte waren die reuzen nog wel leuk. Maar wij slapen aan het St-Jansplein waar ze deze poppen (één of beide) lieten slapen. Nu, ik begrijp dat men die poppen zoveel mogelijk tot leven willen laten komen gedurende dag maar dat ze die nu echt moesten laten doorsnurken de godsganse nacht, dat is iets anders. πŸ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s