Boris

Het nieuwe leven is toegevoegd aan de wereldbevolking. We noemden dit wonderwezen Boris.

Boris slaagde er – in al zijn kleinheid – wel in om zijn negenmaandenverpakking serieus uit te putten. Ik ben een wrak. Zowel van de zwangerschap als van de bevalling zelf.
En je hoort er maar weinig over, maar na de bevalling volgt nog een heel pakket aan diverse pijnen die je je ergste vijand niet zou toewensen.

De eigenlijke worp van Boris, de bevalling, liet na de uitgerekende datum nog een dikke week op zich wachten. Negen dagen te laat op zijn eerste afspraak. Dat laatkomen zal hij ongetwijfeld van mij hebben.
En in die laatste week was hij een echte buikterrorist. Ik voelde mij een schip vol springboonkangoeroes. Een immens schip. En ik was bang van de storm die komen zou. Blijkbaar terecht, want ik heb zo mijn eigen ‘foute’ bevalstijl. Mijn weeën waren wederom niet in de categorie ‘normale bevalling’ te plaatsen.

De omstaanders waren het er uiteindelijk weer roerend mee eens dat mijn ‘arbeid’ toch niet volgens plan verliep en dat een epidurale voor iedereen goed zou zijn. Misschien ook voor hen. Ik zou er ook niet graag naast staan. Zo machteloos tegenover al die woeste oerkrachten.

Bevallen is niet iets dat de meesten netjes of stijlvol kunnen doen. Behalve enkele uitzonderingen zit je daar in je absoluut ergste lijden te lijden, naakt, brullend, in onelegante houdingen, rondkruipend, stinkend naar zweet en pijn, met haar in klitten, scheten latend. En dan krijg je daar een troepje toeschouwers bij. Niet dat dat me iets kan schelen op zo’n moment, maar toch.
In mijn weeënstorm kreeg ik soms enkele seconden rust, maar meer niet. Ik probeerde nog grapjes te maken, maar het lachen verging me telkens snel. Volgens mij ben ik zo’n type dat honderd jaar geleden in het kraambed gestorven zou zijn. Of zo. Of toch gek geworden.

Het cadeautje op het einde van de rit is natuurlijk wel onbetaalbaar, dat spreekt. Het verwekken en baren van een kind – van afwezigheid tot aanwezigheid – lijkt in veel opzichten op science fiction, maar het eindresultaat is wel zo aards en menselijk als denkbaar. En het gevoel gaat zo diep in hart en tijd. Je lichaam gaat er kapot van, maar je liefde wordt er zo sterk door…

Boris werd geboren op 1/10/10 om 2u38. Hij woog 4,150 kg bij de geboorte en hij was 51cm groot. Hij eet als een rups die een vlinder wil worden. Het is een stevige brok met veelbelovende groeicapaciteiten.

Advertenties

56 gedachtes over “Boris

  1. Waaw, proficiat! Boris is een superkjoet wezentje, en ik hoop dat je hem zijn pijnlijke tewereldkoming snel kunt vergeven 🙂
    Grappig hoe zelden iemand het erover heeft hoe een bevalling er nu écht aan toegaat, hé. Misschien om toekomstige moeders niet af te schrikken? Omdat het resultaat zo erg de moeite loont? Omdat je de pijn zo snel vergeet dat je geen tijd hebt om het op te schrijven? Of misschien nog accurater: omdat de pijn en de vunzigheid gewoon niet in woorden uit te drukken zijn…
    Nevertheless, het loont de moeite, dus hebben we het ervoor over… Nog eens een dikke proficiat!

  2. Aha, ook een weeenstormslachtoffer 😉 Ik omschreef het net aan een soon-to-be-mama als de eerste 4 uur uit mijn leven. Maar ik zei er ook bij dat ik het meteen weer zou doen. En wat een stevige brok Boris heb je gemaakt, zeg.

  3. Aha, ook een weeënstormslachtoffer 😉 Ik omschreef het net aan een soon-to-be-mama als de eerste 4 uur uit mijn leven. Maar ik zei er ook bij dat ik het meteen weer zou doen. En wat een stevige brok Boris heb je gemaakt, zeg.

  4. Gefeliciteerd met jullie zoon! Boris… een stevige naam voor een stevige bevalling.
    Gelukkig heb ik er al drie geworpen, en heb ik de pijnlijke herinnering aan die paar uur die aan hun eerste kreet vooraf ging diep weggestopt in de krochten van mijn herinnering. Ik onthou alleen het mooie.
    Doe dat goed, allemaal!

  5. Hoera! Gefeliciteerd met Boris. Hij is prachtig geworden! Het zijn je reinste parasieten die kleintjes, maar met zo’n hoge knuffelfactor kom je overal mee weg 😉

    Fijne kraamtijd, en ik hoop dat je goed herstelt van al dat bevallingsgeweld…

    (grappig dat ik net een website opgeleverd heb die hierisboris heet)

  6. Ysaabje, ik krijg er tranen van in mijn ogen. Ik kom jullie snel bewonderen. Verschrikkelijk, zo’n bevalling. Maar ’t was je laatste, hé! nog een ‘grrr-advies’: geniet ervan! 🙂

  7. Fantastische omschrijving van het bevallingsgebeuren… En al heb ik zeker en vast ook kennis gemaakt met de woeste oerkrachten, ik heb toch de indruk dat het er bij jou iets “erger” aan toe ging. De afloop was hier dan weer wat minder leuk, maar zo is het overal wat.

    Boris heeft alvast een prachtige naam en is een heerlijk mooi mannetje. Proficiat!

  8. Proficiat!
    Grappig dat mensen een bevalling zo verschillend kunnen beleven. Ik vond dat de mooiste momenten van mijn leven en zou het zó weer over doen, mocht dat kunnen. Nochtans had ik verre van droombevallingen. Ik denk dat er speciale hormonen aan het werk waren om mij dat geluksgevoel te geven.

  9. Hey Ysabje
    Wat een brokje, die Boris van jou. Geniet van al het klein geweld hè! Als ik je blog lees, zou ik er niet meer terug aan beginnen, maar dat besluit was al eerder genomen, dus wie weet ben ik lichtjes subjectief.
    Mooie fotootjes!
    Groetjes
    Liesbeth

  10. Dat weeën pijn zouden doen is volgens goed geïnformeerde bronnen een wereldwijd vrouwelijk complot. Neen, wij mannen, wij moeten ons DAGELIJKS scheren! Dat is pas afzien!
    Maar een gigantische proficiat met jullie kleine boris, ook aan meneer Ysabje! 🙂

  11. joepie!…..
    een nieuwe baby, een nieuwe blog , een nieuw geboortekaartje!
    dat mag je van mij toch nog heel dikwijls opnieuw doen.
    goed gedaan en proficiat met alles.

  12. proficiat met de geboorte van Boris

    Ik hoop dat je nu weer wat op je plooien kunt komen na al dat afzien. ’t is toch wel verfrissend om af en toe een realistisch geboorteverhaal te lezen…al is dat ook wel afschrikkend voor iemand die nog niet zwanger geweest is.

  13. brrrr..zo mooi geschreven.
    dat voel ik aan mijn oog.en aan het andere ook.
    proficiat,Ysabel and Boris en broer en vader.
    veel veel geluk allemaal.
    els

  14. Een hele, maar echt wel hele laten proficiat. En zo hard als jij hebt afgezien tijdens je bevalling, zo intens heb ik genoten van je verhaal. Want er spreekt toch vooral kracht uit. Kracht van een moeder voor een zoon met een sterke naam. Proficiat!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s