In galop naar de kerstgedachte

De kerstgedachte. Hoeveel jaren heb ik mij niet hardnekkig verzet tegen de kleffe liefdevolligheid en de opgedrongen traditie, het dwangmatige kopen en de rinkelende belletjes. Het is echter makkelijk om je ergens tegen af te zetten als je alleen leeft, als je mening alleen een statement is, een stukje imago.
Maar nu heb ik kinderen. En die hoeven mijn imago niet per se te delen. Ze gooien regelmatig een aantal meningen van mij overhoop.

Na vorig jaar wilde ik eerst geen kerstboom meer zetten. Het leek me toen zo harteloos en decadent om me vrolijk te maken over dat stervend plantje in mijn living. Maar nu mensen stilaan de bomen weer naar binnen brengen moest ook ik weer een beslissing nemen.
En ik bedacht me. In feite hebben mijn kinderen ook recht op wat plakkerige tradities. Wie ben ik om hen die te ontzeggen? Waar moeten ze zich dan later tegen afzetten? Als ze geen kerstbomen in hun herinnering hebben zitten is dat niet iets wat je later nog even kan toevoegen. Slingers, balletjes en lichtjes zijn soms ook wel een beetje leuk.
Ik ben dus bezweken en heb dan toch maar weer een boom gekocht…

Ik heb zaterdag de drukte van de stad in kerstmarktzotternij getrotseerd. Het was een leuk verzet voor onze bijna driejarige Tadeusz. Aan de ijspiste stond een reuzenpinguïn waar hij maar niet aan uit kon. Hij zag paardjes en de gelaarsde kat (die zich voorbereidden voor de lichtparade van later die dag). De lichtparade was de afsluiter van de koude dag en ik vond het toch maar wat flauw. Best mooi, maar met lichtjes en vuur zijn mensen al sneller onder de indruk. De vrouwen naast mij ‘speelden’ dat ze het wonderbaarlijk vonden; internationale klasse; zeker de moeite om ervoor in de kou te staan. Ik eerder niet.

De paardjes ’s middags:

De stoet ’s avonds:


Advertenties

3 gedachtes over “In galop naar de kerstgedachte

  1. En zo gooienwe op de duur toch heel wat principes opzij, heerlijk is dat! Bij mij is het voor het eerst een neppe, geen naalden, geen dode plantjes en naar het schijnt beter voor het milieu. Al blijft het moeilijk om hem mooi te vinden. (En na al die jaren, kijk ik toch angstig op, als de kinderen te dicht in de buurt komen, bang voor vallende naalden, een ingenesteld trauma ;-))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s