Triestige dag

Sommige dagen hebben, zonder aanwijsbare redenen, de neiging om te mislukken. Alsof er een negatief energieveld rond me ligt dat de schwung uit mijn haar haalt, het kleingeld harder van me laat wegrollen en de verkeerslichten verwittigt dat ik in de buurt ben. Ik had gisteren zo’n dag. Eentje met veel ambetante mensen en opstandige voorwerpen. Ik was in vorm voor wat afbraakwerken of klinkende ruzie, maar het is er nergens echt van gekomen. Jammer.
Ik mocht weer sleuren met de onmogelijke maxi-cosy. Dat onding, dat monster, dat lomp gewicht. Auto in en auto uit. Winkelkarretje op. Sleuren als een ezel. Hoog tijd dat iemand eens iets nieuws uitvindt. En in dat lelijke plastieken ding zat natuurlijk ons minimonster met vooral decibels en lelijke gezichten in de aanbieding. Ja, ook Boris had zijn dag niet. Misschien kwam dat ook wel door mijn dark energyfield, maar dat leg je natuurlijk niet uit aan een kind van vier maanden oud. Die zet gewoon zijn klep open en snapt er lekker niks van.
Het is in feite gek dat zo’n dag weet dat ie moet stoppen nadat er geslapen is. Alsof het noodlot ook in dagen en nachten rekent.

Gisteren was het nu een dinsdag, maar ik stel vast dat ik op zaterdagen het vaakst slecht gezind ben. Dat is overduidelijk. Mijn lief wordt er gek van.
De eerste dag van het weekend. Dat moet wel een toffe dag worden! Een zaterdag heeft zoveel opportuniteiten dat ik die volgens mij niet zo goed aankan. Men kan uitslapen, de winkels zijn open, de kinderen zijn thuis, er moet niet gewerkt worden, en ik ben toch een moderne vrouw! Ik moet me bezighouden met trendy hobby’s en constructieve bezigheden. Als dan om 14u blijkt dat de oudste zoon nog aan het middagdutten is, ik al twaalf spelletjes rummikub op de computer heb gespeeld, en er is geen zinvolle bezigheid gepland, dan stort mijn zaterdag helemaal in. En mijn humeur ook. Ik begin het dan zo ‘uit te hangen’ dat de kans op een ruzietje met het lief gemaximaliseerd wordt. En op zaterdagen zijn mijn kinderen altijd héél ambetant.

Pas rond de zessen zakt mijn kwaadheid weg en maakt plaats voor een triestige gelatenheid. Zoiets als: mijn leven is toch waardeloos. Ik ben alleen goed om avondeten te maken. (Dat avondeten geeft me dan gelukkig ook wel een gevoel van zinvolligheid).
Gelukkig is die zaterdagse waanzin een beetje te voorkomen door een kleine activiteit te plannen. Hoe onnozel ook. Zolang het maar geen ‘blokje rond met de buggy’ is. Want daar word ik pas echt triestig van. Een wandeling in het park werkt wel.

En als Tadeusz met zijn vriendje Lennert een tak mag dragen dan wordt iedereen toch weer blij…

Advertenties

12 gedachtes over “Triestige dag

  1. Dat vervelende-zaterdag-gevoel is dus geen exclusiviteit voor mij? Dat lucht op!

    Zou het kunnen dat een mens gewoon véél te veel verwacht van die zaterdag? Dat we die zaterdag gewoon te vol stoppen met dingen die we zouden moeten doen en dingen die we zouden willen doen? Daarbij nog het lager liggende tempo die dag… en de structuur van de werkweek-dagen die wegvalt…. Een mens zou toch voor minder de zaterdag-blues krijgen?

    Mijn kinderen zijn al een stuk ouder en gaan zelden nog met takken sjouwen (jammer!), maar eens lekker dwaas gaan doen met z’n allen, tot iedereen dubbel ligt van het lachen, dat werkt nog altijd.

  2. Mor allez, ik ben ook vreselijk kort van stof op zaterdag. Maar echt, mijn lichaam en geest kunnen dat precies nooit aan, die overgang van werkweek naar weekend. ‘k Ben ook altijd content, opgelucht dat het zondag is, omdat er dan veel meer dingen niet kunnen eigenlijk (boodschappen, …) en dan tegen de zondagavond krijg ik ook weer de blues omdat het àl zondagavond is. Erg hé, ’t is ook nooit goed 🙂

  3. Als je bij ons zou gaan tellen wanneer we het vaakst woordenwisselingen of ruzie hebben gehad in de voorbije 13 jaar, ben ik honderd procent zeker dat het op zaterdagen is. En dan steken we het altijd op elkaar. “Jij bent ’s zaterdags altijd slecht gezind”. Ik vond het gewoon kei raar om te lezen dat andere mensen dat dus ook hebben, maar wel geruststellend ook. Lijkt mij superinteressant om daar eens een serieuze studie van te doen!

  4. Heeft natuurlijk alles te maken met veel te hoge verwachtingen en te moe en te lange to do lijsten….
    Beste remedie voor mij is dan vroeg naar bed en morgen gezond weer op! Zulke dagen moeten snel het hoekje om….

  5. De vrijdagnamiddag is nog erger! Als ik al eens een vrijdagnamiddag vrij ben en niet moet gaan werken, heb ik ’s avonds altijd het gevoel van een verloren namiddag. Waar ik zo naar uitkeek, leek precies een lege doos. Gevolg: ik begin vrije vrijdagnamiddagen te haten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s