De keizer van Djie

Tadeusz werd drie afgelopen vrijdag. Zijn uit de hand gelopen kroon van op school maakte zijn ego vijf keer zo groot. Praat voor vijftien dus. Gedurende twee dagen stond hij in het middelpunt van de belangstelling. Overal waar hij keek popten er cadeautjes tevoorschijn en er was suikergoed all over the place. Met zo’n kroon en zo’n gewillig personeel zou je je voor minder keizer gaan wanen. Dat gebeurde vrijwel instant. Het jarige kind bleek een getalenteerd dictator. Orders werden op tirannieke wijze uitgedeeld en met een onverschillige blik ontving hij zijn cadeaus (offers). Hij liet ze uitpakken door de butlers en wierp zich vervolgens op het meest spectaculaire cadeau – de auto op afstandsbediening. Hij kreeg al gauw blozende kaken van het domineren en de boel af te breken. Hij liet stukken cake aandraven en gooide kruimels in het rond. Hij ramde met zijn autootje ieder paar enkels dat hij kon vinden.

De kleine keizer doet normaliter een middagdut. Die schoot erover. De kleine keizer eet normaal gezien nooit suiker. Dit weekend was dat bijna het enige dat hij at. Toen wij, de nederige ondergeschikten, hem naar huis moesten dragen hing hij over papa’s schouder met lodderige ogen rond te kijken. Maar hij was niet moe. Oh nee. Dat vertelde hij de ganse straat. Wij lakeien vonden dat hij dan ook wel kon stappen. Hij leek een slaapwandelende dronkeman op hoge poten.

Thuis wist de bazige keizer de weg naar de hoek: via een scène hier en een tirade daar kom je als kinderkoning altijd in de hoek. Alle wegen leiden naar de hoek, zeg maar. Koninklijke tranen vloeiden. De jas van de arrogantie deed hij daar gelukkig uit. Hij vroeg een knuffel. Vanochtend was de tiran weer helemaal weg. Tadeusz speelde winkeltje met zijn gekregen centjes en kocht zijn minidoosje bonen en ook nog een minikarton appelsiensap. Vandaag is hij een man. “Ik is heel heel groot. Ik is djie jaar!”


 


Advertenties

13 gedachtes over “De keizer van Djie

  1. Zo ’n spijt dat we er niet konden bij zijn , inderdaad weer een prachtverhaaltje daar trekken we ons weeral aan op , hoop dat Tadeusz ondertussen zijn kaart heeft gekregen .Groetjes

  2. Super, een verhaal op zich. Heb net je blog ontdekt en ben direct een fan! Heel herkenbaar dit verhaal, onze oudste is ook net drie geworden en ik kan je verzekeren bij de Keizerinnen gaat het er net zo aan toe!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s