Spijltjes

Het is elf uur ’s avonds. Ellef uur… De dokter heeft mij rust opgedragen. Maar mijn kinderen, mijn zelfgemaakte kwelduiveltjes, denken daar precies anders over. Tadeusz, nauwelijks drie jaar oud, ligt al vanaf acht uur in zijn bed. Hoewel… ‘Ligt’ is misschien wat optimistisch geformuleerd. Slapen? Wie? Waarom zou ie?! Mijn kinderen hebben een hekel aan ‘gaan slapen’.
Als ik Tadeusz van school haal kan hij zijn ogen nauwelijks nog open houden. Tot de seconde voor bedtijd hangt hij maar wat rond, valt over zijn eigen voeten, zit veelbelovend te geeuwen. De slaap loopt zo uit zijn dopjes.

Maar de woorden ‘En nu naar bed’ zijn echte toverwoorden. Die vormen de aanzet, het startsein voor zijn tweede dagdeel. Het lijkt de chemische wakkerblijfstof in zijn hersenen te activeren. In de afgelopen drie uur heeft hij luidkeels gezongen, hij heeft geroepen, gepraat, rondgelopen, ernstige verhalen verteld tegen zijn knuffels. Ik moest naar hem toe omdat hij bang was van spoken, leeuwen achter het gordijn en schaduwen naast de kast. Ik ben zijn poep gaan afkuisen omdat hij ‘kaka daan!’ had. Ik hoorde hem tegen zichzelf zeggen dat hij een ‘stoere jongen’ was en ‘al heel heel groot’. Toen ik zonet naar het toilet ging kwam ik hem toevallig tegen in de badkamer. Hij kwam de douche uitgelopen. Wat hij daar dan heeft zitten te doen is mij een raadsel. Het gebeurt soms dat ik ga slapen terwijl hij nog door het huis waart. Zelfs vastbinden heeft geen zin.
En morgenochtend moet ik die dwaze kleuter met rode ogen zijn bed uitsleuren en hem afleveren op school waar ze mij met bedenkelijke blikken nakijken. Want ocharme dat kind…

Wat denk ik met weemoed terug aan het spijlenbed… Spijltjes. Heerlijke spijltjes. Boxen en bedjes voor kleine kinderen, heerlijk van tralies voorzien. Men noemt dat spijlen, maar in feite is dat een eufemisme. Het is gewoon een handig kooitje. Zelfs dat weerhield mijn nachtkind niet altijd van eruit te klimmen, maar het was toch een grens. Bovendien werken die spijlen in twee richtingen. Het houdt niet alleen het kind in het bed, maar ook de spoken buiten. In een groot bed mag je dan wel al een ‘grote mens’ zijn, maar je ligt daar toch maar open en bloot. Als die angstwekkende fantasieën kunnen met hun scherpe tanden zonder meer aan je komen knabbelen…

Ik heb nu dus nog maar een spijlenbeddenkind. Met zijn nog geen zes maanden heeft Boris nog een hele tijd achter de tralies door te brengen. Maar ja. Nu is hij ziek. En zieke kindjes mogen dicht bij mama. Weinig spijlen dus. En voor mij… Weinig slaap.

Hier zie je de kleine Tadeusz in 2009. Hij was toen 10 maanden oud. En hij sliep nog braaf achter zijn spijltjes.

En hier zie je nummertje 2. Ook braaf achter de spijltjes.

En hier zie je een hedendaagse Tadeusz. Slapend. De foto is dus ergens om drie uur ’s nachts gemaakt. Dat moet wel. In een reisbedje bij de schoonouders. Dat is al even handig als een spijlenbed…

Advertenties

7 gedachtes over “Spijltjes

  1. Oh, ik voel met je mee. Ik weet maar al te goed wat slaaptekort met je kan aanrichten. Hier sliep de jongste pas door op 32 maand. Tot die tijd moest ik elke nacht wel 10 keer opstaan.
    Kan je Tadeusz na school niet in de zetel laten in slaap vallen? Als Felix echt moe is, dan valt hij zo in slaap, ook al is het dan nog maar 18 uur en dan neem ik hem mee naar boven als wij gaan slapen.
    Of misschien een ‘nieuw’ avondritueel inlassen, om te breken met zijn slechte gewoonte? In elk geval, veel courage!

  2. Zn eerste nacht in zn grote bed ging Sieben ook op stap maar het dreigement “Als ge nog uit uw bed komt vliegt ge terug in uw babybed (=spijlenbed, waar hij weliswaar nooit is uitgekropen) met uwe slaapzak aan ipv in het grote bed met uw nieuw donsdeken”… heeft hier gewerkt, sindsdien is hij er nooit meer uitgekomen. Bij ons is wel de afspraak dat ze NOOIT OF TE NIMMER VOOR NIETS NIET alleen uit hun bed mogen komen, ze moeten ons eerst roepen, zelfs de oudste van 4,5j roept als ze ’s nachts moet plassen, ze kruipt dan uiteraard alleen uit haar bed maar dat doet ze pas als mama of papa naast haar bed staan. Maar enfin, hier is de grote opdracht dus: probeer niet te roepen naar mama en papa ’s nachts maar doe dat pas als het ochtend is, maw, veel meer slaap dan jij krijgen wij hier ook niet maar ze lopen ten minste niet alleen rond te spoken ’s nachts, dat zou ik echt geen leuk gevoel vinden…
    Oh, en voor boze dromen hebben wij een “dromenvanger” boven hun bedjes gehangen, als Merel een enge droom heeft moet ze die gewoon naar de poppetjes boven haar bed gooien en die vangen dan die droom en dan hoeft ze niet meer bang te zijn, en er is ook een muskietennet om muggen, maar ook monsters en spoken buiten te houden…

  3. De aanzet van je stukje klinkt niet veelbelovend. Hopelijk gaat het snel beter met je en vind je toch ergens de rust die je zoekt. Ik vermoed dat Tadeusz een avondmensje in wording is. Spijtig dat kinderen niet met een handleiding komen, het zou ons leven een pak makkelijker maken.

  4. Oh ja en ivm die “dubbel” spookpost die wel in mijn feedreader maar niet op je blog te vinden: ik moet je teleurstellen, het gaat niet over (en voor je het weet zijn ze aan het puberen) 😉

  5. Amai, dat moet nogal uitputtend zijn. Zowel voor jou als voor Tadeusz…
    Hopelijk is het een fase en slaapt hij binnenkort beter (in)!

    PS Wat heb jij toch geweldig schattige zoontjes. Dat mondje van Boris en die slapende handjes van Tadeusz: smelt!

  6. Ohhh hier ook drieënhalf jaar afgezien met Wolf. Dé reden waarom er bij ons vierenhalf jaar tussen de jongetjes zit straks. Nooit geweten dat ik zou blijven functioneren met zo weinig slaap. Één troost; het gaat over, echt! Rustig aan jij!

  7. Slik… Lijkt me … euhm … Bijzonder lastig, om het eufemistisch uit te drukken? Kan je niet een beetje ‘het spijlenbed’ nabootsen, al is het maar voor hem, en voor zijn gedachten? Zo’n bedrand -de speciale versie, die de spoken tegenhoudt of zo. En wij hebben onze oudste maandenlang slaapcrème en slaapparfum aangedaan (bodylotion en één of andere baby eau de toilet) die ‘de garantie’ was voor een goede nachtrust voor haar. Lukte het eens niet om in slaap te vallen, hopla, met de 2de dosis was ze gered hoor, het hielp echt, zij was daar echt vatbaar voor.
    Ik zou echt eens nadenken over een mogelijk volledig nieuw slaapritueel, ook met die dromenvanger en zo, met vanalles dat je HEM kan wijsmaken, dat JOU zal helpen.
    Want niet slapen, pfft, …
    Succes hoor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s