BV’s op de DvdJ van de BJZ

Vanochtend trok ik voor dag en dauw naar het station om mij spoorslags richting Brussel te begeven. We voelden ons op schoolreis. Op schoolreis naar de Dag van de Jeugdzorg. Omdat ik in de bijzondere jeugdzorg werk en omdat het ‘Kamers met Aandacht-project‘ van onze dienst genomineerd was voor de prijs van de jeugdzorg was ons kleine team bijna voltallig ter plaatse. Dat we de prijs niet wonnen was een beetje sneu, maar we hebben onze slaap er tijdens de saaie stukken niet voor gelaten.

Het begon al met het zaaltje waar we zaten. Een weinig aantrekkelijke aula zonder cachet of smaak waar je je eigen gedachten al snel wat vervelend begint te vinden. En nu is het, volgens mij, voor niet-hulpverleners een heuse kwelling om het socialesectorgeleuter te moeten aanhoren. Hulpverleners hebben een voorliefde voor afkortingen en bezigen een lelijk jargon. Ze zijn zo trots op het terminologische mistgordijn. De taal die ze gebruiken is als een gevechtsuitrusting waar ze leken en cliënten mee op afstand houden. Zo’n dag is in feite een soort arena waar ze om ter hulpverlenerst zijn. Ik geloof nog sterk in hulpverlening, maar het taaltje lijkt in ieder geval nergens naar. Een voorbeeld zou kunnen zijn (het is wel complete wartaal hoor, probeer het niet echt te begrijpen):
“In BJZ zijn het de MFC’s die de informatiesessies van de VIPA-light procedure faciliteren bij het CBJ en die met hun vervolghulpverlening de regionale projectdiensten weten te vermaatschappelijken. De terugkoppeling van de van de zorg in de BZW’s en PPA, die met hun PVO al een stap in de goede richting zetten, emancipeert de PDCA-cirkels.”
En zo gaan ze dan lekker door. Hulpverleners zijn vaak droogstoppels met lelijke woorden, vind ik.

Halverwege de voormiddag kwam Ronny Mosuse ons entertainen met een muzikaal intermezzo. Ik wil niet per se negatief zijn over de sociale sector, maar het mag toch gezegd worden dat een man als Ronny toch wat beter beslagen is om een grote groep mensen te boeien. Hij stond nog geen acht seconden op het podium met alleen zijn gitaartje en iedereen was weer bij de les. Drie minuten verder zat iedereen met de handjes in de lucht. Of je zijn muziek nu goed vind of niet, of je voor of tegen Vlaamse liedjes bent, je kan toch moeilijk naast talent kijken, hoor. Op tv zijn we talent gewend, vinden we het niet zo speciaal. Maar van dichterbij valt het toch op. In de namiddag kwam Frieda Van Wijck een panelgesprekje met jongeren leiden. Ook zij is niet voor niks al zo lang een terugkerend gezicht op tv. De jongeren die ze interviewde zeiden de meest zinvolle dingen van de dag.
Volgens mij wisten de organisatoren dat teveel droogstoppels weinig volk zou lokken en daarom plakten ze Bert Gabriëls ook nog aan de dag, om het ook nog een beetje leuk te maken. Gelukkig maar, want ik ben toch een beetje fan van deze intelligente mens.
Dat ik geen foto’s heb van de drie aanwezige BV’s komt vooral toch door mijn gêne. Ik wil die mensen niet lastig vallen met de vraag ‘Mag ik ne foto van u maken’. Degene die ik in de zaal maakte zijn zo saai, dat ze het publiceren niet waard zijn.

De treinrit was al een hele belevenis voor mij:

De sprekers wisten af en toe nog de aandacht te trekken:

De handjes in de lucht bij Ronny. Ik moest in feite een zwart balkje voor de ogen van Peter zetten, maar het is al zo laat. Ik hoop dat hij me dat niet te kwalijk neemt… :

Advertenties

5 gedachtes over “BV’s op de DvdJ van de BJZ

  1. Hallo Ysabel,

    Ik lees hierboven reacties die zeggen dat het allemaal zo herkenbaar is maar ik herken er niet één.
    Ik werk in een instelling voor zoals dat nu heet mensen met een beperking in Nederland
    http://dimasplace.wordpress.com/2010/06/24/whats-in-a-name/
    Wij rapporteren daar in Cura; dat doen we met of middels vda’s; dat hebben ze van hogerhand zo voor ons bedacht.
    http://dimasplace.blogspot.com/2009/05/zorgplan-automatiseren-of-zorgplan.html
    Als iets fout dreigt te gaan of had kunnen gaan moesten wij een fobo-melding maken, maar ik weet niet meer zeker of dat nog zo is of dat daar een nieuwe afkortingen met nieuw bijpassend formuliertje voor in de plaats is gekomen.
    Bij bepaalde incidenten moeten we een SOAS-meliding maken en sinds enige tijd doen wij dat in React. Er gaat niets boven een ordentelijke en (on?)overzichtelijke administratie, zullen we maar zeggen.
    De afgelopen jaren waren wij ook erg druk met het invullen en op orde krijgen van de ZZP’s; nee dat heeft niets met zelfstandigen van doen dat staat voor ZorgZwaartePakket.

    Zelfde verschijnsel met andere namen cq lettercombinaties!

    Jargon jargon, zalig voor het management en de armen van geest en soms praktisch in het gebruik d.w.z. als het een beetje betekenisvol of herkenbaar is, algemeen spraakgebruik wordt en niet om de haverklap verandert.

    Het summum aan afkortingsabracadabra (mooi scrabblewoord?) zag ik in een geheel andere bedrijfstak te weten het militaire bedrijf ofwel het leger. Dar kon je zeven zinnen achter elkaar palaveren met in elk daarvan één of meerdere maffe afkortingen zonder dat de toegesprokene vreemd of verbaasd opkeek mits die ander ook al enigzins door diezelfde groene wol geverfd was.

    Maar ik moet zeggen dat de inmiddels sterk gebureaucratiseerde zorg en hulpverlening die mannen in die groene pakken toch aardig naar de kroon lijken te steken.

    vr. gr., Dick ne ollander zo u zult begrijpen

    P.S. Ik vind je stukjes alleraardigst, to the point en van een soort humor die mij wel bekoort.
    Mag ik wanneer dat mij zo uit zou komen linken of verwijzen naar jouw blog?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s