Kruipdier

Kruipen is een van de eerste manieren om ons voort te bewegen. Behalve vallen (wat soms zeer doet) en rollen (waar je wat duizelig van kan worden) is er nog jezelf laten ronddragen (maar dat is dan weer zo passief en afhankelijk. Bovendien weet je nooit echt waar je terecht komt.). Kruipen is het eerste échte verplaatsen. Kruipen biedt gewoon wat meer mogelijkheden dan alle voorgaande voorbeelden. De meesten zijn trouwens gebaseerd op u-laten-hangen-en-de-zwaartekracht-laten-werken. Maar kruipen is een waar verzet tegen die zwaartekracht. De spieren moeten rollen. De gewrichten worden optimaal benut. Evenwicht is vereist. Als ook extreme concentratie en hyperfocus. (Het klinkt al een beetje als een olympische discipline!) Al die vaardigheden gecombineerd in een elegante choreografie en we spreken van kruipen. Men kan op vele manieren kruipen. Baby Emma deed ‘de krab’, kleine Vic kroop als een paracommando op oorlogspad. De halve kleermakersworp zag ik onlangs nog bij Gust, die ondertussen ook tot stappen is overgegaan. En de poep-move is ook een regelmatig geziene doch ietwat dwaze manier van voortbewegen.

Onze kleine Boris krijgt de klassieke versie onder de knie. Een beetje vroeg misschien, maar we kunnen moeilijk zijn beentjes gaan ducttapen of hem de beentjes afsnijden. We zullen er rekening mee moeten houden dat meneer op wandel gaat. Hem vastklikken in de relax om hem het voortbewegen te ontzeggen is geen optie meer. Hij ontsnapt. De eerste keer kon ik er echt niet aan uit. Hij zat lekker in zijn relax, ik draai me even om en hij zit plots naast zijn relax! Het blijkt een inventieve maar halsbrekende Houdinitruc. Tot hiertoe kon hij dus wel ontsnappen, maar dat was het dan. Als hij deze magische ontsnappingskronkel begon geraakte hij helemaal buiten adem, liep het snot uit zijn neus van de inspanning, maar eenmaal dat ie eruit was plofte hij als een dikke aardappel tegen de grond. En dan hield alles op. Op de loop zonder lopen. Als een gehandicapte die van zijn rolstoel wil vluchten. Tot nu dus. Meneer Boris maakt opnieuw kennis met de hardheid van onze betonnen vloer (de beginfase van het zitten was een eerste ontmoeting), de gewichten der dingen (hij trok zich op aan een doos en ging met doos en al achterover), de veelheid aan mogelijkheden (ga ik voor het prulletje hier of het dingetje daar?) en de nadelen van vermoeidheid (dan wordt de grond wel erg knuffelig). Al die nieuwigheden in dat kleine mensenleventje… Soms besef ik hoeveel er eigenlijk te leren valt…

Advertenties

16 gedachtes over “Kruipdier

  1. Oh, wat klinkt dat vermoeiend voor die baby’s als je ’t zo stelt.
    Maar zeg, die Boris kruipt gewoon al! Gewoon helemaal op ontdekking. Pfieuw. Waar ik dat klein venteke naartoe?

  2. Geweldig! En nog wel meteen op de keurige manier zoals het hoort. Hier hebben ze eerst de paracommando stijl gebezigd alvorens het op deze manier te kunnen.

  3. Het klinkt allemaal zeer vermoeiend zoals jij het hier beschrijft. Maar ja, stel je jouw wereld eens voor waar de zitplaats van een stoel zo hoog komt als je hoofd.

  4. Heel schattig!
    Hij kruipt achter dat looprekje aan wat hij wil vastnemen… je weet hem te motiveren!

    Nog even geduld, en de ouders zullen wel vermoeid zijn van achter de kruipende Boris aan te hollen!

    • @ Tess: allé merci seg. zoals zovelen vind ik mijn stem helemaal niet zo prettig als ik ze hoor op band. en dan valt me ook altijd op hoe plat antwerps ik praat.

  5. wow wat goed! ik heb een baby van 7,5 maanden, maar daar zit nog geen beweging in. Nouja, rollen en zitten, dat kan ze goed. Maar kruipen..
    Het lijkt me geweldig! (en ook een beetje vermoeiend voor de ouders ;-))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s