Geschelpte ziel

De vreugde over een steen of een schelp, een grasspriet tussen de stenen, een wolk in de vorm van een olifant. Dat kinderen zich vrolijk kunnen maken over de eenvoudige dingen die je zoal kan tegenkomen, dat is geen nieuws. Ik denk dat ik niet de enige ouder zal zijn die nodeloos met takken en stenen heeft rondgezeuld. Als ik mijn jaszakken leegmaak zitten er altijd wel een paar steentjes tussen, die indertijd aan mij werden toevertrouwd, als kleinnood, kwetsbare schatten…

Maar het zijn niet alleen kinderen… Mijn moeder – een vrouw met veel tijd en veel oog voor detail; allround artieste zonder vast medium, maar nooit een tekort aan nieuwe thema’s – was naar zee geweest. En zij keerde terug met een nieuwe schat… De schelpjes werden zorgvuldig gesorteerd, van groot naar klein, naar kleur en tekening, en bijna al het andere verdween even naar de achtergrond. Haar aanstekelijk enthousiasme maakte ook eventjes mijn schelpenoog wakker…

En achteraf zag ik bij ons in de straat dit groene eilandje in het asfalt. Het hoort er in feite bij, vond ik.

Advertenties

4 gedachtes over “Geschelpte ziel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s