Zeemens

‘Ben je een zeemens of een bergmens?’ Ik zou het begot niet weten. Aan de zee is zand. Veel zand. En vaak ook wind. Dikke vrienden die wind en dat zand. Samen weten ze mij subtiel te irriteren zodat ik na een uurtje meestal de oorlog wil verklaren aan het zand. Een oorlog gedoemd om te verliezen natuurlijk. Ieder korreltjes is een hardnekkig soldaat. Het strand is een onoverwinbaar leger. Zand kruipt tussen tenen, in kleren, in ogen. Het smaakt niet lekker, maar wordt meestal toch gegeten. Als er zand in mijn camera komt kan ik hem weggooien. Zand plakt en laat zich onopvallend meevoeren, infiltreert moeiteloos in ieder huisgezin. Knarsend paard van Troje.
Natuurlijk is de machtige zee wel iets aantrekkelijks. Groot en vol geheimen. Maar ook een beetje saai. Ze ziet er meestal hetzelfde uit. Of toch min of meer. En ze klinkt ook altijd hetzelfde. De zee zingt maar één lied in één toon.

Dan misschien toch liever de bergen. Hoewel ik in de beklimming ervan meestal geen genoegen vind, lijken bergen toch prettiger. Als ik weer eens in een onnozele bui van overmoed beslis om er eentje beklimmen vraag ik me wel gedurig af waarom ik per se naar de top wilde. Voor het uitzicht? Een hoge prijs voor een vrouw zonder conditie. Zijn er geen postkaartjes met het uitzicht?
Als ik beslis om niet te gaan beklimmen, dan laten de bergen mij tenminste gerust. Dat kan van het zand vaak niet gezegd worden.

Maar maar… Ik ben niet graag de mopperaar. Het moet gezegd: zandkastelen bouwen is geweldig. Een golf roept een spontane drang op om erover te springen. Het geluid van kinderstemmen, de hoorn van de redders, in die vreemde weerkaatsing op het zeewater. De klank van het strand is altijd zo mooi.

Het is erg fijn dat mijn schoonouders aan zee wonen. De kinderen beleven een stuk van hun jeugd aan de zee. Kleuter Tadeusz is zot van zand en golven. Ik hoef niet te kiezen om naar zee te gaan. Ik kom er sowieso. Ik kan genieten van de voordelen. En zeemens of niet, in een dwaze bui is er altijd een grote berg zand die ik kan beklimmen…

Rupsbanden!

Bikiniboris op zoek naar nog meer lekker zeewier:

Ik was trouwens verbrand van dat uurtje op het strand. De lucht was stralend blauw. Boris vond het zand wel leuk, de zee vond hij maar niks.

Advertenties

6 gedachtes over “Zeemens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s