Dzjermanie by car

Duitsland bleek een prettige bestemming voor ons kleine gezinnetje. Ondanks de helse rit met bleirende hongerige kinderen met volgescheten luiers; de smoeltjes lichtjes oververhit en snottig. We kregen files en monsterregenbuien op onze weg. Na een luttel hazenslaapje vroeg meneer Tadeusz waar we naartoe gingen. Dat hij naar het voor hem abstracte Duitsland ging vond hij wel oké. Op reis. Dat klonk goed, vond hij. Tot hij na een uurtje of twee begon te vragen of we er al waren. Om de tien minuten. Hij hield dat vol tot 30 km voor het eindpunt. Toen begon hij te zeuren dat hij naar huis wilde. Na zeven uur zwoegen arriveerden we.

We logeerden bij mijn halfbroer Mike en diens mooie familie. In hun kleine appartementje met hun kinderen, Maya en Loëlla, meisjes met een vleug wildernis. Hoewel het druk was om met acht mensen (en een half – ze verwachten er nog nieuwtje) in het kleine appartement te leven was het weer verfrissend, interessant, ontroerend en sterk. Want ik geloof dat reizen zoiets moet zijn. Hoe klein de trip ook is, de geest buiten het gewone laten ademen maakt nieuwe kleuren. Als je nadien terugkeert naar je gewoontes en je vertrouwde voorwerpen, stemmen, omgeving, ben je een heel klein beetje veranderd. En dat is goed. Het waren fijne dagen.

Geleerd uit de rit van de heenreis besloten we terug te keren bij nacht. Ik rij niet graag ’s nachts, maar het leek toch logischer. Aanvankelijk. Ik begrijp niet hoe sommige mensen dat kunnen, zo in het donker rijden. In Duitsland rijden ze rap (soms makkelijk 200 km/uur), maar dan ook nog eens in het pikkedonker!
Na een kwartier durfde ik al nauwelijks sneller dan 80 rijden. Ik zie de witte lijnen op den duur niet goed en kan niet inschatten hoe de weg zal lopen. Als ik geen andere referentie heb – zoals de rode lichtjes van een niet al te snel rijdende voorligger – dan zie ik ze al snel vliegen.
Toen ik ooit in Rusland in de Kaukasus door de haarspeldbochten in de duisternis reed ben ik op een gegeven moment uitgestapt om met mijn handen te gaan voelen waar de weg was omdat ik geen steek meer zag. Gelukkig was de weg nu wat rechter en waren er voldoende vrachtwagens om achter te gaan hangen als ik het niet meer zag zitten.
Uiteindelijk geraakten we toch thuis aan een gemiddelde snelheid van 120 km/uur. Maar ik was een wrak. En ik zag overal sterretjes. Ik kon me nauwelijks nog bewegen. ’t Wordt precies eens tijd dat dat fantastisch lief van mij nog wat fantastischer wordt en eens leert autorijden…

Het kroost op de heenweg:

Al kort na het arriveren maakte Tadeusz zich al uiterst nuttig met het bevochtigen van het terras:

Loëlla (7 jaar):

De dubbele regenboog na een dubbele regenbui:

De heerlijk wildernis waar Mike’s mooie kinderen hun innerlijke ongetemdheid in kunnen behouden:

Mike heeft zijn kinderen nooit (maar dan ook nooit) ergens bij geholpen om op te klimmen. Het resultaat is dat deze kinderen ongelofelijke klimmers zijn. ik heb ze de gekste dingen zien doen. Zo lenig en sterk en behendig…

Maya (10 jaar):

Roodkapje:

Het is duidelijk de zomer van de hangmat. Overal waar we komen zijn er tegenwoordig hangmatten en Tadeusz vindt het geweldig. Het levert ook altijd leuke (vlieg)plaatjes op.

Boris belooft zelf ook een forse evenwichtskunstenaar te worden:

Advertenties

17 gedachtes over “Dzjermanie by car

  1. Wat een prachtige foto’s alweer! Die wip! De hangmat! De klimster! En Boris zijn billekes!
    Reizen verandert je inderdaad een beetje. Zoals jij het schrijft… ik zou meteen weer willen vertrekken, zelfs met bleirende kinderen op de achterbank.
    En jij hebt dus ook stukje Rusland verleden… Interessant!

  2. Echt hé, dat nachtelijk rijden… Ik ging even overnemen van het oververmoeide lief, en na amper een kilometer zei hij al ‘Kom, ik zal wel verder doen’. Blijkbaar viel het nogal op dat ik mij echt niet op mijn gemak voelde. Vreselijk!

    De foto van Boris is heerlijk trouwens 🙂 Wat een billetjes, pas dan valt mij altijd op wat een mager sprietje ik zelf heb gebaard 😉

  3. Ben ik blij dat hier de echtgenoot graag autorijdt, hoewel wel onze vakanties nog steeds plannen op beperkte afstand. Langer dan 4 uur in de auto met onze drie zonen dat overleef ik niet.

  4. Ik val in herhaling, maar wat een prachtige post alweer.
    Wij probeerden vorig jaar ook eens het ’s nachts rijden uit. Onze dochter valt normaal in slaap rond 19 à 20u. We vertrokken vol goede moed om 20u met de idee dat ze een uurtje later wel zou tukken. Wat waren wij mis… Het werd 22u,23u,00u,…
    Om 01u stopten we voor een koffietje en onze peuter liep lachende en spelend rond in de boetiek van het tankstation. Pas toen we de autoruiten achteraan afplakten met stukken Dag Allemaal en Story (ideale auto/vakantielectuur), viel Juffrouw Baele in slaap.

    • @ juffrouw baele: wat grappig van je dochter! en herkenbaar! Tadeusz bleef ook nog uren doorleuteren en wauwelen. Hij was er compleet over maar er bleef maar vrolijke praat uitkomen. we hebben er gewoon van genoten. Veel liever wat wild gewauwel dan eindeloos gezanik! wel slim van die afgeplakte ruiten! 🙂

  5. Wat een mooie keuzes maak je toch bij het fotograferen! Ik weet niet veel moeilijkers dan (wild) bewegende kinderen fotograferen en zie hier een hele serie van dat. Respect 🙂

    • @ suzette: ik hou ervan om kinderen te fotograferen die aan het spelen zijn. die doen niet zo raar als er een lens op hen gericht wordt als volwassene; de ouders vinden het zelden erg dat hun kinders gefotografeerd worden. en ik maak er gewoon veel (foto’s, geen kinderen he!). ik heb nog zoveel andere geslaagde exemplaartjes (vind ik zelf). en ik zet mijn camera tegenwoordig ook vaak op ‘servo focus’. dan blijft ie zoeken naar scherpte inplaats van het moment vast te houden (wat bij kinderen vaak voor onscherpte zorgt)….

  6. Ah, bedankt voor de tip. Klink handig, vooral als je (zoals ik) graag fotografeert met een grote diafragmeopening, ze zijn dan altijd snel de scherpte uit. Ik ga het eens uitproberen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s