Muts

Een winterprik. Een zakje zout staat al klaar in de kast. De worsteling met de kindertjes begint. Iedere dag: ‘Ik wil geen sjaal!’ Een ouder verzekert vastbesloten: ‘Maar buiten is het koud!’
De straten zijn vochtig, kasseien zijn glad en glanzend. Arme stad. De winter kruipt in de stenen; ijs bijt zich vast aan stoepranden en rioolputjes. Voor een stad zijn er geen jassen en sjaals…

Alhoewel…

De onbekenden die deze mooie straatkunst voor hun rekening nemen, wil ik bedanken. Het is poëzie. Het is werkelijk een gebreide gehaakte glimlach. Dank u wel.
(Er zijn trouwens zeker een vijftal van deze mutjes te bewonderen op het plein voor het museum!)

18 reacties

    • @missfolies: ik denk dat je helemaal gelijk hebt. Ik pas het in de tekst, maar volgens mij mag er wel extreme knitting in de tag blijven staan, want daar valt het toch wel een beetje onder. Niet? 🙂

    • @tanja: wow! heb ik hier een comment van de maker?! ik ben vereerd! misschien moet ik eens mee op jullie aankleedtocht! lijkt me spannend!
      en ken jij annelies dan ook?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.