De multifunctionaliteit van kroost

Hoogst aan te bevelen: jonge kinderen, liefst een stuk of twee. Meer mag ook. Da’s echt een gerief, zo’n minimensjes, dat kan je niet geloven. In feite zou het bij de standaard binnenhuisinrichting moeten horen. Te leveren bij ieder huurcontract of zo. Ik ondervind daar dagelijks de voordelen van.

Een paar voorbeelden van die prettige veelzijdigheid:
– Ze bieden je de prachtige gelegenheid om je geduld en innerlijke rust te testen.
– Je kan je brultechniek verfijnen.
– Als binnenhuisinrichters is hun creativiteit eindeloos. Altijd een origineel interieur! Zowel de meubelinrichting als de toegevoegde ornamenten. Wat een paar stiftjes kunnen doen.
– Ze eten al de koeken op zodat je dat zelf niet meer moet doen.
– Je hoeft geen geld meer aan cd’s uit te geven. Je hoort al die minderwaardige muzikaliteit trouwens toch niet meer. Kinderen zorgen voor een verheven klankenspel in uw leven. Met voldoende decibels. Misschien is de volumeknop wel aan een upgrade toe, maar dat is bijkomstig.
– Qua worst-case scenario heb je al snel een handleiding voor het leven bijeengesprokkeld. Je staat zelden nog voor verrassingen.
– Geen overload meer in je sociale leven. Een netjes afgemeten vriendenkring en een gedoseerd contact.
– Nooit nog een gebrek aan zorgen. Er is er altijd wel eentje die op een been staat te balanceren op een linke hoogte. Goed voor de bloedsomloop, volgens mij.
– Je behoudt steeds een wakkere geest doordat je geprikkeld wordt door vragen die je zelf onmogelijk kan bedenken. Zo in de trant van ‘Waarom maakt de piano muziek?’ Of ‘Is het nu slecht weer?’ Of gewoon: ‘Waarom?’
– Nooit een tekort aan grappen. Er is altijd wel iemand die een scheet laat en een andere die dat hilarisch vindt.
– Ze maken het zo extreem vuil dat je veel moet kuisen. ’t Is bij momenten erg proper in huis. Maar dat is relatief zeker?
– Lichaamsbeweging: dertien kilo (of meer) dat is al een lekker gewichtje om mee te trainen. En al dat geren achter die pagadders helpt ook.
– Ieder steentje of putje op straat is de moeite om te onderzoeken. Zonder kroost zou u er gewoon aan voorbij gaan!

U ziet: kroost is super.

En dan heb je natuurlijk nog de verhalenberg. Je hebt gespreksonderwerpen en verhalen voor nog twaalf levens. Over alledaagse dingen als je wil.
Onze eenjarige Boris is zo bijvoorbeeld een geweldige ontsnappingskoning. Hij weet op de kribbe alle poortjes open te frutselen en misleidt passanten om mee door de deuren te glippen. Als ik hem ga ophalen zijn ze hem soms bijna kwijt. ‘Boris? Oh die heb ik daarstraks nog in de gang naar de peuters gezien.’
En nu heeft hij de ultieme truc bedacht: de ontsnapping uit het bedje. Toen Tadeusz op tweejarige leeftijd wist te ontkomen dreef ons dat tot zeer dicht bij de totale waanzin. Moesten we er een groot bed voor kopen of was het nog te vroeg? Maar bij een eenjarige is dat out of the question. Die moet echt nog achter tralies. De Boristruc is overigens behoorlijk bloedstollend: hij gaat met zijn hoofdje eerst. Hij duikelt als het ware over het randje. Met zijn hoofdje richting vloer. De beentjes die volgen wel. Een soort voorwaartse fosbury flop. Vervolgens schuifelt hij rond in zijn slaapzakje, neemt soms de wc-borstel ter hand om alles wat in te soppen, en proeft van ieder velletje toiletpapier.
Hier bij ons is ‘kroost’ dus echt een avondvullend programma…

Boris vorige maand, toen hij de truc nog niet onder de knie had, maar wel al de goesting om te ontsnappen:

Jammer dat je hier geen geluid bij hoort. Let wel op de supersonische keukencape van superheld Tadeusz

De eenmalige opbergplaats voor zwarte acrylkrijtjes:

Steentjes leveren:

Tot op een zekere leeftijd is dit multifunctioneel apparaatjes zelfs nog op te bergen in een schoendoos!

Advertenties

12 gedachtes over “De multifunctionaliteit van kroost

  1. Volgens mij heb jij gewoon kei creatieve kinderen, dat kan gewoon niet anders (dat meen ik echt)! Ik weet nu alleen niet goed of ik daar jaloers op moet zijn of beter niet!!
    En de jongste is dan blijkbaar nog vindingrijker. Ik zou toch serieus beginnen twijfelen mocht er een nummer 3 op jullie verlanglijstje staan.
    Maar eigenlijk was dit een positieve post, niet?

  2. Helemaal waar en heerlijk geschreven. Ik kijk altijd zo uit naar je blogposts over je zoontjes, ik wordt er echt heel vrolijk van. Hartelijke groeten van een ervarings-genoot!

  3. Ik ben vrees iets te oud om er nog aan te beginnen. En misschien is dat wel goed ook als ik lees hoe druk jij het er toch ook desondanks al die prachtige voordelen mee hebt.

  4. Bedankt Ysabje, om me weer maar eens gerust te stellen. En ik heb zo de indruk dat het vooral herkenbaar is voor jongensmama’s 🙂 Ik roep hier geregeld waar verdorie mijn genen terecht zijn gekomen 🙂 Onze jongste drijft me de laatste dagen naar de absolute waanzin.

  5. Ik lees dit laat, veel te laat. Maar man wat heb ik gelachen met je post… omdat ik er ook twee dergelijke exemplaren rondlopen heb. Jongen én meisje. En die laatste moet niet onderdoen voor haar broer.

  6. Mijn broer was 30 jaar geleden een even grote ontsnappingsheld. Mijn moeder heeft daar korte metten mee gemaakt door een net te maken dat over het bed gespannen werd (broer heeft zich daar maar één keer tussen gesparteld), zodat hij niet meer kon ontsnappen. Uiteindelijk wou hij niet meer slapen zonder net, maar dat zijn andere zorgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s