Slaapkopvergissing

Een uur te vroeg op het werk. Per ongeluk. Hoe is het mogelijk? Als dat niet dwaas is. En het was nog pikkedonker. Acht uur ’s morgens alsjeblieft. De arme Boris al om half acht in de kribbe. De sukkelaar. Al goed dat ik niet met de fiets gegaan ben. Dan had ik pijnlijk vroeg opgestaan, mij vol haast tegen de wind en regen suf getrapt om dan op tijd te vroeg te zijn. Ik had nog koffie kunnen gaan drinken, maar er was nog niks open.
Om dat uur niet geheel te verliezen, ben ik maar aan de computer gaan zitten en in de rapte een postje gemaakt. Met een paar instagrammetjes… Want helemaal zitten niksen dat was erover. Maar de computer bleek traag, de instagrammetjes laadden niet goed op en uiteindelijk werd dit pas in de late namiddag online gegooid… Zucht. Enfin.

Het midden in de nacht effect vanmorgen om 7u45:

Ik kocht een nieuw fietsslot vorige week. Zo’n doodgewoon krulding. Er hing een – op het eerste zicht – heel gewoon kaartje aan. Maar bij nader inzien bleek dat toch niet zo gewoon. Geen idee wat ze met die tekeningetjes bedoelen. Jullie wel? Ik hoorde al leuke interpretaties op instagram (voor tekening 1: touwtrekploegbestendig en voor tekening 3: hier knippen). Maar nog lang niet al mijn vragen zijn beantwoord.

Ik ging gisteren naar het tehuis van mijn grootmoeder. Ze woont in een serviceflat. Ze gaan er daar precies wel van uit dat de bewoners heeeeel slechtziend zijn!

En de eerste foto van het jaar was een instagram. Blootvoetse Boris die op 1 januari het terras bij mijn schoonouders inspecteert. Ge ziet wat voor onverantwoordelijke ouders wij zijn:

En soms heeft koffie plezante verschijningsvormen:

En het mag eigenlijk wel, want ik beet vandaag mijn tong bijna in twee (bloeien!) en verbrandde mijn hand ernstig. Precies niet echt ‘mijnen dag’…

Advertenties

8 gedachtes over “Slaapkopvergissing

  1. Ik ken het gevoel – maar dan een beetje in omgekeerde richting.Als moeder van twee – in mijn geval drie – kinderen zal het gevoel je wel niet vreemd zijn. Een dagje vrij – en terwijl je weet dat je eigenlijk nog 1000 en 1 dingen moet/kan doen – toch maar even knus in de zetel – niet eens met een boek, maar wel met een dekentje en zap zap tv en dan … oogjes toe.
    Toen ik – een paar uurtjes? – later wakker werd vertrok ik met een een goed gevoel naar school. Ik had het net gehaald, was net op tijd weer onder de levenden en niemand zou merken dat ik de namiddag eigenlijk slapend had doorgebracht.
    Onderweg vond ik het wel raar dat er zo weinig mensen/mama”s te bespeuren waren en het leek toch wel heel donker – en al helemaal niemand aan de schoolpoort… Strange.
    Ik ben toen boodschappen gaan doen, in de veronderstelling dat ik nog wel 10 minuutjes tijd had (want zo vlug doe je boodschappen met man en kids) en pas op dat moment besefte ik dat ik gewoon een uur te laat was.
    Lore is die dag in de “nabewaking” gebleven – het was zelfs niet tot haar doorgedrongen dat ik een uur te laat was. Ondertussen was ik zo’n beetje in alle staten.
    Ze heeft hier nooit met een woord over gesproken – zelfs dezelfde avond aan tafel niet…

    • @ christel: er was nog niemand wakker! en boris kan nog ni babbelen; laatstaan het uur lezen…
      maar er moet wel bijgezegd worden dat ik in shiften werk en dus wel regelmatig om 8u op mijn werk moet zijn… soms om 8, soms om 9, soms om 14 enz. dat is toch een beetje verzachtend he.

  2. Misschien heb ik al te veel fietssloten gekocht maar voor mij is het prentje vrij duidelijk. Eender hoe je je slot belast, het zal niet breken. Of je het nu helemaal uittrekt (prentje 1), of je het nu een kracht naar buiten toen opzet door je slot rond een paal te doen en steeds maar te vergroten (prentje 2) of je laat er krachten op inwerken met het slot ertussen (prentje 3). Breekt niet. Chinese kwaliteit. Succes ermee.

  3. Mij jaren geleden ooit overkomen in de nachtdienst. Ik vond het wel erg stil en anders dan ik gewoon was onderweg en op straat. Pas toen ik met bulderend gelach door de avondploeg verwelkomd werd op het werk, drong het tot dit warhoofd door.
    Helaas was dit ene uurtje niet genoeg om de vele uurtjes te compenseren die ik nogal eens aan het begin van de ochtenddiensten afsnoepte omdat mijn wekker niet luid genoeg bleek te rinkelen.

  4. Héhé, mijn mama heeft dat ook eens meegemaakt. Ze vond het nogal raar dat de man van de krantenwinkel haar aansprak met de woorden “amai, zo vroeg sèg”. En toen zag ze de klok. Bleek dat ze ook een uur te vroeg was. Ze is terug naar huis gekomen en heeft haar op’t gemak in de zetel gezet met de krant en een glas fruitsap.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s