#wijvenweek: de mening

Toen ik mijn huidig lief Sventikov ontmoette wist ik dat ik puur goud in handen had. Een deksel op mijne pot.

Ik wist dat ik tot dan toe een rusteloos leven had geleid. Door de overvloed aan keuzes – eigen aan deze tijd – heb ik vaak gemakkelijke keuzes gemaakt, vluchtig en niet gefundeerd. Ik paste mijn principes aan aan mijn gedrag ipv omgekeerd en fladderde zenuwachtig rond. Ik ben een paar keer serieus in de stront gefladderd.

De tijdsgeest maakte dat je kan kiezen voor een minimalistisch interieur, want als je wil, verander je bij Ikea van stijl voor weinig geld. Ik kon kiezen voor een kunstopleiding, want er is nog volwassenenonderwijs. Ik kon een relatie hebben met Frank, en als er ‘iets’ beters passeerde kon ik nog altijd overstappen naar Kurt… Rusteloos. Vrijblijvend. Oppervlakkig. Ongebonden en verloren in de illusie van vrijheid.

Toen ik mijn lief ontmoette had ik al genoeg inzicht om mijn rusteloosheid te zien, mijn hopeloze machtsstrijd met mannen, de zelf aangeprate verveling in relaties, de gemakzucht. En ik vreesde al voor de dag dat ik mezelf zou overtuigen van het idee dat er toch iets beters voor me klaar zou liggen, iets spannenders, iets nieuwers dan Sventikov.

Vroeger werd je geboren in een dorp. Je had daar den beenhouwer, de kapper, de visboer. Je groeide op in een kringetje met een handvol leeftijdsgenoten. Je koos voor dactylo of huishoudkunde. Je trouwde uiteindelijk met de zoon van de visboer. Gewoon omdat dat logisch was. Dan pas ging je samenwonen. Dan pas kon je zien of je eigenlijk bij elkaar paste. En daar bleef je dan bij. Je maakte wat kinders, nam de zaak van de visboer over en als er eens ambras was dan loste je dat op. Content of niet, zo ging het. Het is misschien wel heel simplistisch, maar veel keuze hadden mensen vroeger niet. Je ging niet uiteen, want dan sprak men schande. Je nam de meubels over van je overleden grootmoeder en was daar blij mee. Je maakte spaghetti zoals je dat geleerd had van je moeder. Je dacht niet na, je deed gewoon. Bepaalde keuzes hoefden niet gemaakt te worden omdat ze niet tot de mogelijkheden behoorden.

Ik besloot mezelf ‘uit te huwelijken’ aan Sventikov. Ik besloot dat de optie ‘uiteengaan’ niet zou bestaan. Ik zou, zoals zovele andere vrouwen op de wereld, mijn man aanvaarden, en ondanks problemen toch altijd een weg zoeken om het te laten werken. Ik ontnam mezelf ‘de keuze’. Waar ik vroeger bij het minste probleem mijn biezen pakte, daar had ik mezelf nu vastgeketend aan die ene beslissing waar niet op teruggekomen kon worden.

Je kan niet geloven wat een rust dat geeft. Ik kan staan briesen van woede, in alle andere mannen meer voordelen zien, met deuren gooien en hem vervloeken. Maar buitengooien kan ik niet. Want hij is mijn man. We zijn niet getrouwd en dat hoeft voor mij ook niet. Ik vink gewoon een paar opties af.

Mijn mening? Dat de samenleving de vrijblijvendheid promoot. En dat dat verarmt. Arme jeugd van tegenwoordig. In de overvloed aan keuzes nooit tot echte keuzes komen.
En Sventikov? Dat is mijn gouden deksel.

Hier links met zijn vader:

Hier verstopt achter het zoontje:

Advertenties

14 gedachtes over “#wijvenweek: de mening

  1. Pingback: #wijvenweek: de mening | Wijvenblogs

  2. Wooow. Dit had IK kunnen schrijven. Helemaal. Maar dan met “Bert” ipv “Sventikov”. Ik kan er nauwelijks iets aan toevoegen, ik zou dit ZO kunnen overnemen op mijn blog. Behalve dan één ding, misschien: ja, die vrijblijvendheid verarmt. Maar ik zie overal mensen die toch voor waarden kiezen, die ervoor kiezen om te vechten. En zelfs sommigen die ooit onverbeterlijk leken, zoals ik (en jij?), vinden uiteindelijk hun weg, leren zichzelf kennen, beseffen dat er belangrijker dingen in het leven zijn. Oef.

  3. Vrijblijvendheid verarmt. En een onstuitbare stroom van mogelijkheden verlamt en vernauwt.

    Het lijkt een kwestie te worden van je af te sluiten van het ‘teveel’ dat er heerst en daardoor tot ‘meer’ te komen.

    Wie had dat ooit kunnen denken?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s