Klauwen

Ik kom er niet altijd aan toe. Aan dat bloggen. Bloggen is soms ondergeschikt aan het leven. Ik had deze week een accident met de auto (niet in fout gelukkig!), een kind met mond- en klauwzeer, veel werk, veel pijn in mijn handen, veel schrijfwerk voor #goLisa en nog heerlijk veel afleveringen van Mad Men te zien. En bovendien weinig slaap. Want de pijn in mijn handen is soms nachtelijke kwelling. En aan het gekweel van kleine Boris te horen is mond- en klauwzeer dat ook. Een dierenziekte, ocharm.
Waarom heet het trouwens niet snoet- en klauwzeer? Of Bek- en klauwzeer?

Het is trouwens wel iets met die kleine kinderen en de dieren…
Kleine kinderen leven echt in een dierenwereld. De figuren die hun wereld bevolken zijn vooral beestjes. Overal waar ze kijken zijn dieren. We proppen ze er helemaal mee vol. Teddyberen, pluchen konijnen, eendjes op het plastieken bordje, vlindertjes boven de wieg, kinderboeken vol miauw en boe en woef. De eerste klanken die ze, na mama en/of papa uitstoten zijn vaak woefwoef of iii-aaah. We gaan ermee naar de kinderboerderij, naar de zoo en aquatopia. Op hun t-shirt staan hondjes en poesjes. Hazen met Pasen en een wortel voor het paard van Sinterklaas. Musti, Nouki, Hopla. Allemaal dieren. Of de teletubbies dieren zijn, laat ik even in het midden, maar ze gaan er wel voor door, vind ik.
Er worden wel andere zaken aangereikt – vaak auto’s en andere voertuigen voor de jongens en poppen voor meisjes – maar het zijn wel een heleboel beestjes in die eerste levensjaren.

Is dat omdat het zo makkelijk is? Dieren laten zich makkelijk onderverdelen in categorieën, hebben makkelijke vormen en maken specifieke herkenbare geluidjes die makkelijk na te bootsen zijn. En ze zijn vaak nog schattig en pluizig ook. Zou dat het zijn?
In mijn volwassen leven heb ik, samenwonend met een allergische medemens, bijna nooit contact met dieren. Ik kom vooral in contact met dieren als het mijn kinderen betreft. Zonder de kinders zou ik niet ‘boe’ staan roepen in de stal van de kinderboerderij. Dan zou ik in de wagen niet enthousiast roepen ‘kijk een paard!’

Door de ogen van kleine Boris (anderhalf) moet de wereld van beesten vergeven zijn. Konijnen die kunnen autorijden, die moeten er wel zijn, want het staat in mijn boek! Beren zijn lief want die liggen in mijn bed. Een muis op een fiets die kan zingen. En nu nog mond- en klauwzeer hebben. Hij verandert misschien zelf stilaan in een geitje…

U krijgt, bij wijze van illustratie, mijn laatst gefotografeerde diertjes:

Diertje nummer 1:

cinemagr.am

Created with cinemagr.am

In beweging gebracht door cinemagram. Een manier om foto’s te animeren. Leuk nieuw speelgoed…
En ons oudste huisdiertje.

cinemagr.am

Created with cinemagr.am

Advertenties

6 gedachtes over “Klauwen

  1. Mond- en klauwzeer is maar de benaming die mensen eraan geven hoor. Eigenlijk is het hand-, voet- en mondziekte en deze heeft niks met de dierenvariant te maken 😉
    Maar fijn is het niet, onze oudste heeft er ook al eens last van gehad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s