Te rappe treinen

Ik behoor zeker en vast tot de categorie mensen die te weinig tijd hebben. Ik hos maar van ‘jut naar jaar’ en ik ga veel te laat slapen. Voornemens van ‘om tien uur naar bed’, verwaaien in de wind. Als ik een beetje extra tijd heb, dan zit ik die soms fanatiek te verprutsen met een spelletje Rumble (de nieuwe zoethouder van het moment) of wordt ik aangetrokken door de meest vet bevattende producten uit de ijskast.
Ik functioneer beter met weinig tijd. Mij zie je regelmatig de deur uitrennen met een kop koffie nog in de hand en wapperend haar. En toch…

Tegenwoordig moet het allemaal maar raprap gaan. Zoveel te doen, zoveel leuke dingen te doen, zoveel verwachtingen in te lossen en dromen te realiseren. Als ik terugkijk naar de afgelopen week, dan tolt mijn hoofd.
En wanneer was ik het meest op mijn gemak? Toen ik in de trein zat. Rustig. te wachten tot ik op mijn bestemming was. En het was een boemeltrein. Hij had mij part nog veel langer onderweg mogen zijn. Hij had vertraging mogen hebben zelfs. Maar dat had ie niet. Af en toe een treinvertraging, dat mag er wel wat meer zijn. Dan moet een mens zich neerleggen bij de omstandigheden en de controle loslaten. Da’s in feite niet slecht. Met de juiste instelling is het pure tijdswinst. Want de tijd die je wacht is er niemand die aan je hoofd zaagt, geen taken te verrichten, geen deadlines te behalen. De tijd staat in feite gewoon even stil.

Ik neem natuurlijk maar weinig treinen…

Maar goed. Mijn treinrit van dit afgelopen weekend ging naar den hof van de koning. Met kinderen. Ik had me verwacht aan een moeilijke dag met twee hangerige kleuters en een brullende dreumes in de buggy. Maar het werd een hele leuke dag. Zo braaf dat die pagadders waren!
En de serres van de koning vond ik behoorlijk de moeite. Je voelt hoe de tijd met z’n vingers zit te prutsen aan het ijzerwerk van de serre. Overal bladdert verf af, zijn glaasjes kapot en vuil. Maar het verandert niet veel aan de schoonheid. Dat verval heeft ook veel schoonheid.

Ik wil niet weten hoeveel verwarming ze moeten betalen (zouden zij ook nog bij electrabel zijn?) met al dat enkel glas en al die kieren. De planten stonden er prachtig bij.


Al die pracht werd gretig met de ogen verorberd door de vele bezoekers, maar nu zijn de serres weer toe. Tot volgend jaar.
Nu lopen er vermoedelijk vooral tuinmannen en misschien een verdwaalde verre neef van de koninklijke familie rond. Zou de koning er wel eens komen? Of zou ook hij te weinig tijd hebben? Hij zou er kunnen gaan zitten aan een tafeltje, met een kop koffie en een laptopje. Ideaal lijkt me…

Aan de buitenkant lijkt het soms een panamarenkolitische constructie of een ufo.

Of een glazen, doch vervallen, vogelkooi:

Maar ook de binnenkant heeft leuke details die opvallen. Dit is volgens mij om een raampje open te zetten:

Maar ik zou niet weten welk…

De jongens hadden na de uitstap (we hadden er nog een mini-europa aan toegevoegd en een tijdje staren naar het atomium) nog altijd energie genoeg om de hele treincoupé te vullen met hun gegiechel…









11 gedachtes over “Te rappe treinen

  1. Foto 4321 heeft inderdaad héél veel weg van die typische ouderwetse vogelkooien. Verval in al zijn glorie; een mooie fotoreeks. Wel jammer dat de serres maar zo’n korte tijd publiek toegankelijk zijn.

  2. O toeme. Dat willen wij ook al jaren doen, maar wij vergeten het altijd.
    Stuur je volgend jaar een mailtje?😉

    O zeg. Ik ben jaloers! Huisvrouw heeft jou al gezien en ikke nog niet. (En ge zijt zo tof als je hier klinkt, zegt ze.)

  3. Ik was gisteren zo teleurgesteld dat ik onmiddellijk naar binnen mocht bij de tandarts. Ik had me verheugd op een momentje wachtzaal, ook zo’n ideale plek voor gepermitteerd niks doen.

  4. Ik neem elke dag de trein en jij beschrijft perfect wat ik doe als er vertraging is (de controle loslaten). Veel mensen beginnen dan te zuchten en te blazen en dat vind ik eigenlijk lastiger (maar vooral ook spijtiger) dan de vertraging zelf. Oké, als je nog ergens moet zijn, is het misschien minder leuk, maar goed, chillen is zoveel aangenamer, voor jezelf en voor de medereizigers…

  5. Hier ook een treinfan, ook omwille van de rust en dat clichématig me-timemomentje.
    Mooie foto’s. Ik was ook graag naar de tuinen geweest, maar tis er niet van gekomen.

  6. toffe foto reeks, volgend jaar wil ik daar ook wel eens een kijkje gaan nemen… En dan nemen we de trein. ongegeneerd niets doen… spijtig genoeg kan ik geen trein naar het werk nemen… ik zou het met plezier doen, alleen al de kadans van de wielen over de sporen maakt het een leuke rit😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s