Weggevertje

Door een acute hoofdpijnaanval van een tweetal weken geleden, miste ik een postbode met een pakketje. En dus stond er op de post een doosje op mij te wachten. Eenzaam in een hoekje. Iedere dag schoof het verder naar een punt van ‘terugzending’. De hoofdpijn duurde veel langer dan verwacht en het briefje van de postbode was ik kwijt. Toen ik eenmaal de scherven van mijn hoofd weer bijeen gezocht had en mij in de donkere hoeken van mijn getormenteerde geest vaag herinnerde dat er iets met een pakketje was, hobbelde ik naar de post. De postbeambte die mijn pakketje zonder afzender of nummer moest gaan zoeken keek behoorlijk wanhopig. Maar ik ook. Gelukkig leverde dat een geslaagde zoektocht op. Ik werd verenigd met het doosje… Dank u wel meneer postman…

Het bleek een setje van The Help.
Cd, dvd én boek!
Om weg te geven!
Tadaa! Hoeraa!

De dvd is wel door mezelf bekeken. Die zit dus niet meer in een plastiekje. Misschien is het wat van het goede teveel (boekfilmmuziek), maar ge kunt ze alledrie samen winnen of helemaal niks. En ge kunt kiezen: of ik stuur het op, of ge krijgt het bij een koffie.

Meestal is het boek veel beter en ik vermoed dat dat hier ook het geval is, want Hollywood kon met z’n stroperige vingers weer niet vanaf blijven. Alles moet wijken voor de platte emotie.
Zet zo’n films in een wiskundig schema en ze zien er allemaal hetzelfde uit. De opbouw, de muziek, de emotionele triggers, de climax en het procent aan grapjes zijn allemaal hetzelfde. Maar het is niet omdat Hollywood eraan heeft zitten prutsen, dan het een slecht verhaal is. Verhalen van mensen zijn goed. Verhalen van mensen zijn sterk. Vaak zijn ze veel sterker zonder de manipulatieve violen eronder.
Noot aan de toekomstige winnaar: lees misschien eerst het boek. Daar ga je trouwens veel langer plezier aan beleven! En dat zal de terechte aanrader zijn, daar ben ik redelijk zeker van…

Los van het verhaal denk ik dat het leven van een kleurling behoorlijk heftig is. Niet alleen toen. Volgens mij is het ook vandaag echt nog keihard. Ergens binnenkomen en iedereen neemt notie van je huidskleur. En je voelt dat. En je hoort de mensen denken, maar je kan je niet verdedigen. Dat moet vreemd zijn. En mensen die beweren dat het niet meer zo is, dat is onzin. Ik neem ook notie van mensen hun huidskleur. Ook in mij zitten vooroordelen en veroordelingen. En ik ben dan nogal links van kop en spreken.

Enfin. U mag dus in de reacties zeggen of u dit setje wilt. De winnaar zal geselecteerd worden op eerlijke wijze. Hoe weet ik nog niet precies, maar het zal gebeuren. Zaterdagavond sluit ik af.

Advertenties

33 gedachtes over “Weggevertje

  1. Een stille lezer hier, van je blog maar ook van het boek ;-). De film heb ik nog niet gezien maar ik ben altijd een beetje ontgoocheld in verfilmingen van goede boeken dus ik denk dat ik het zo maar laat. Wat je daar schrijft, dat het verhaal eigenlijk veel actueler is dan je op het eerste zicht zou denken, klopt ook helemaal. Wij wonen in het Midden-Oosten en terwijl ik The Help aan het lezen was bij het zwembad zag ik zo voor mijn neus heel gelijkaardige taferelen; de (onderbetaalde) meid die op de kindjes let terwijl de ouders nergens te bespeuren vallen. En er zijn (helaas) nog veel meer gelijkenissen tussen het boek en de situatie hier. Ik wou er graag een stukje over schrijven maar ik heb een beetje schrik dat alles hier gecontroleerd wordt en dat de meningsuiting niet zo vrij is als in Europa… Maar goed, het boek is dus echt een aanrader! En als je de kans krijgt, lees het dan de originele versie want ik denk dat de zuiderse sfeer moeilijk over te brengen is in het nederlands, y’all :-).

    Ellen

  2. Zoals de 2 personen voor mij ben ik ook wel kandidaat voor deze set. Heb zopas nog eens een recensie over het boek gelezen en het was er één vol lof, met deze nog iets meer mijn kandidatuur gesteld. Hopelijks zijn de scherven in je hoofd nu helemaal opgeruimd en kan je vrij denken aan wie je het hebbeding gaat geven.
    Voor de rest wil ik je nog aanmoedigen om door te gaan met je blog. Lees iedere keer opnieuw met veel plezier je posts.

  3. Ik doe mee. Alleen al omdat ik sinds ik meter van een melkchocolademeisje ben, nog meer over beoordelen op huidskleur nadenk. Omdat ik vermoed dat naarmate ze ouder wordt, dat meer en meer zal gebeuren. En omdat ik mij ook afvraag wat er dan in haar kleine hoofdje omgaat.
    Ik heb de film al gezien, maar het boek heb ik nog niet gelezen.

  4. Ik stel me ook kandidaat! Had gisteren aan een vriendin, een echte boekenwurm, enkele aanraders gevraagd voor tijdens mijn vakantie. En ja hoor, “the help” stond ertussen. Ze raadde me wel de originele versie aan, maar die is misschien toch wat te zwaar voor tijdens mijn vakantie. Die ik neem graag die Nederlandse mee!

  5. Als ik het krijg, dan graag bij de koffie (die ik je gerust wil tracteren, met iets bij zelfs :-)) Ik zou wel graag eens de madam achter de mooie schrijfsels leren kennen !

  6. Ik wil! Ik wil! Ik wil, heel erg graag ajb! 🙂

    Naar het schijnt is het boek zeer goed, waardoor ik dan weer nieuwsgierig word naar de film.

  7. Ik ben zeker ook kandidaat, in de cinema geraak ik toch niet meer, misschien kan ik dan (maanden na datum) toch nog eens over iets meepraten 🙂

  8. Nog 2 weken en hop naar Frankrijk. Na het koken voor m’n 7 reistafelgenoten wil ik dan wel even uitpuffen met een koffie en dit naar het schijnt zeer goede boek…

  9. Super! Die film staat al een hele tijd op mijn verlanglijstje. Heb er al veel goede dingen over gehoord,dus ik doe graag mee aan de give away.

  10. Pingback: Gewonnen! « Ysabje's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s