Plim plam

Wegens gestoomde hersenen, gespannen zenuwen, zomervakantiekinderen en gebrekkige kwalificaties om chaos te ordenen is de weg des levens de laatste tijd nogal hobbelig ten huize ysabje.
Grootste veranderingen voltrekken zich in deze kolkende poel van gebeurtenissen.
– Een lief dat leert autorijden. In onze spiksplinternieuwe wagen (nauwelijks twee weken oud). Het is een luxe(probleem).
– Een kind dat leert praten. Momenteel overlaadt het kleine Borisje ons met de allerschattigste woordjes en klanken. Woorden als plim plam (boterham) en paploe (paraplu) worden zowel door hem als door ons als ware genoegens ervaren. Weldra staat zijn kwebbel niet meer stil en wil ik dat hij even zwijgt. Maar nu nog niet. Dat ie het nu maar zegt.
– Een nakende verhuis (binnen zes weken), momenteel nog steeds zonder bestemming.
– Een halfslachtig dieet. Boris kwebbelt, maar ik kwabbel. En de slanke deerne in mij voelt zich wat benauwd. Er moet dringend wat minder van mij in het huis zijn.
– Er zou naar het schijnt ook een boek van mij verschijnen, eind september. goLisa ligt nu nog bij de corrector te liggen, voor het in de handel ligt. Wie weet ben ik plotseling wel een tienerhit.
– Schriftelijke uitdagingen die lonken. In kleine boekjes zitten grote plannen verstopt. Nu nog kleine gaatjes in de agenda om al die grootse acties te ondernemen.

De creativiteit word soms wat bedolven onder al deze beslommeringen. Maar op één been hou ik mij staande:
– Het Bollekesfeest dat mij gelokt heeft om er te gaan instagrammen. Zie maar op DNA
– Wat er uit de nieuwe camera rolt heeft vooral te maken met kinderhandjes en zeversmoeltjes. Niet altijd geschikt voor publicatie, maar het is wel boeiend oefenmateriaal, want hier in huis blijft niks stilstaan. Alles rent en springt hier maar in de rondte. Ook de plimplams.
– Oja, ik was toch weer keihard ontroerd door het verhaal van de mus van mijn vader… En allemaal zo echt en techtig gebeurd.

Maar omdat dit een blog is waar maar zeer zelden tekst zonder beeld geleverd wordt, krijgt u van mij nog de instagrammetjes van de week:
Aan de Olmense zoo staat een leeuw die van iets verschiet. Of ‘klegh, ik heb iets in mijn keel!’ (*fenna)

In de geburen van Zoerle Parwijs en Westerlo worden de waren gewoon op de oprit gezet en is het vertrouwen in de mens nog groot:

In Lillo is het gevaarlijk:

Sprookjesbossen zijn schoon:

Maar af en toe moet er gewerkt worden. En dat is dan bij tijd en wijle werken tot het donker is.🙂

De nieuwe auto vierde zijn eerste 100km. Ik vind dat schattig. Alle redenen zijn goed voor een feestje.

4 gedachtes over “Plim plam

  1. Steunen die man die leert autorijden. Mijn ritje terug van Italië zit nog vers in het geheugen en dan is een man die leert autorijden zoooooo sexy!!

  2. Bij nieuwe kinderwoorden vraag ik me altijd af of de opgroeidende mensjes het anders waarnemen/horen of anders uitspreken. Net als aziatische mensen die de R en de F anders uitspreken/horen… of natuurlijk die west-vlaamse H.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s