Stuwkracht

Het is voor mij een hele klus om mij staande te houden in een wereld vol schijnbaar perfecte ouders. Misschien ben ik snel onder de indruk. Misschien zou ik dat ook zijn als ik van op een afstandje zou kijken naar mezelf, maar de glimlach waarmee andere moeders hun kroost op school afzetten lijkt me minder krampachtig dan de mijne. De gewone dagdagelijkse gang van zaken is voor mij soms al een overwinning. En er dan nog minzaam bij glimlachen is soms een aspect van de uitvoering van het ouderschap waar ik niet altijd in slaag. Ik ben al trots op mezelf bij de gewone dingen als brooddozen, (min of meer) propere kleren en op tijd op school.

Speciale dagen als Sinterklaas, verjaardagen en carnaval vragen dan ook een hoger toerental van mij. Soms faal ik.
Maar soms weet ik mezelf ook tot een hoger niveau te tillen.
Dit jaar is dat dankzij de stuwraketten…

Niet alles wat er op het internet staat qua knutselarijen is onmogelijk voor mij. Wel veel. Bijna alles. Maar af en toe is er een knutselconceptje dat ik aandurf. En deze keer zijn dat de stuwraketten van Tadeusz.
Pinterest kan soms ontmoedigen, maar soms werkt het ook inspirerend…

Het was misschien niet echt een heel duidelijk kostuum, maar een ninja met stuwraketten moest wel cool genoeg zijn voor de superheld die er in mijn zoon woont.
Het zag er niet alleen tof uit, het was ook nog eens op tijd klaar!
Alleen de foto’s bleken wat lastiger. Vanaf dat iemand de raketten aanheeft vliegt ie natuurlijk rond. En op school bleek de chaos helemaal te groot om deftig materiaal te schieten. Teveel smurfen, cowboy’s, draken op een kluitje. En ik vrees dat zo’n stuwraket niet bestand is tegen een halve dag rollenspel dus hier zullen we het mee moeten doen, vrees ik…

IMG_9632

IMG_9636

20 gedachtes over “Stuwkracht

  1. Lol! Ik weet nog dat ik (toen Fien en Klaas tesamen nog heel klein waren) me wel eens bedacht hoe het kwam dat dat bij andere moeders allemaal zo vanzelfsprekend leek. Ik moest wel iets fout doen.
    Ondertussen heb ik dat fabeltje wel doorzien. Alle ouders doen hun best en knoeien. Ook de mensen die altijd lachen en schoon gladgestreken kindertjes afzetten op school.

    Trouwens, zo’n schoon raketten en uw zoon is er niet mee gaan vliegen seg!

  2. Nobody is perfect….,
    De perfectie van die andere is idd schijn die je zelf bedenkt over die andere in je eigen hoofd, want iedereen heeft toch gewoon zijn ouderschapstijl en er is toch géén norm…, alleen je eigen norm.
    Voor mij is de norm : Oscar zn gelukzaligheidsgevoel kunnen blijven waarnemen en daarvoor doe ik allerlei dingen….ik strijk niet, ik kom soms zelfs te laat komen, ik vergeet dingen, en soms ben ik onconsecuent🙂. ….en ik zorg erg goed voor mezelf
    (dus bij tijd es lekker egoistisch zijn (wat niet egoistish is eigenlijk, maar noodzaak….)….
    Iedereen doet zijn best…..!!!

    Knappe Raketten!
    En schoon hoe ge steeds weer schrijft !!

    Bie x

  3. super gedaan
    ik moet er nog aan beginnen😉
    veel verder dan prinses of zo ga ik niet geraken
    vrees ik
    maar so what?

    trouwens
    ik ben een van die moeders die er niet in slaagt om ’s morgens én mijn kroost én de boterhammen én mezelf én de boekentassen op tijd klaar te krijgen.
    ik vergeet wel altijd iets en vind op tijd komen belangrijk dus sta ik vaak aan de schoolpoort helemaal opgefokt
    en toch en toch … vind ik dat ik best goed bezig ben
    dus

    niet te hard twijfelen aan jezelf !

  4. Mooi zijn ze. Ik zal deze avond nog in de verkleedkist moeten graven en hopen dat er 1. nog iets in zit dat de oudste past 2. dat deze überhaupt zin heeft om het enige passende samenraapsel als verkleedkostuum te aanvaarden.
    Ik toon hem deze raketten maar niet, want dan heb ik problemen.

  5. ‘Schijnbaar’, Ysabje, schijnbaar. Iedereen doet zijn best in een poging om zijn gezin te runnen en de kinderen een beetje een deftige opvoeding te geven. En iedereen faalt wel ergens op, zo van tijd tot tijd. Dat is maar normaal, mag ik hopen.
    Tadeusz ziet er anders wel fantastisch uit! Mijn kinderen zijn allergisch aan verkleedtoestanden, dus hier is het gegarandeerd last minute geëmmer over wie wat zal aantrekken.

  6. In mijn job, heb ik al heel wat kinderen zien passeren. Ik kan je zeggen dat de perfecte ouders niet bestaan, hoewel sommigen misschien aardig in de buurt komen. Het zijn niet de ouders die de mooiste kleren kopen, of de duurste boekentas vullen, maar vooral de ouders die er zijn voor hun kinderen. Ouders die zeggen aan hun kinderen dat ze hen graag zien, hoewel hun kleren niet altijd samen passen. Wat ik nog heb geleerd is, dat het vaak de ouders zijn die met de grootste ‘smile’ hun kinderen afzetten, nog het meest problemen ervaren met hun kinderen.
    Ik ben zelf geen ouder, althans niet in het weekend, maar in de week heb ik 24 kinderen, en hoewel ze op die momenten de perfectie van mij vragen, heb ik mij er al lang bij neergelegd, dat ik dat nooit zal kunnen. Dat is trouwens ook niet de bedoeling, want het zijn de imperfecties die de mensen boeiend maken.
    Ysabel, ik heb nooit getwijfeld aan jou. Misschien ben ik niet op mijn plaats om zo iets te zeggen, maar het doet altijd deugd om zoiets te horen.
    Laat ik alvast zeggen, jouw stuwraketten (ik laat in het midden of het deze zijn die je voor je zoon hebt gemaakt, of deze die je in je hebt) zijn perfect !!

  7. Lap, ik had zelfs nog niet aan een verkleedkostuum gedacht … Shame on me, want vorig jaar had ik er al eentje dat als enige niet verkleed aan de klasdeur stond.
    Net nu ik het idee had toch redelijk goed bezig te zijn als moeder🙂
    Prachtige raketten trouwens! Zijn die te huur😉

  8. Super gedaan, heb het ook “gepind”. Voor de zoon later. De dochter gaat in een prinsessenkleed van 12 in een een dozijn. Alhoewel, met die grote scheur erin zal ze zich wel onderscheiden van de rest.😉

  9. Oh, zo grappig, hier was de zoon de woensdag ook verkleed als astronaut (witte bloes en witte legging, met de letters NASA erop geflockt en de moonboots aan) met die raketten op zijn rug (lang leve pinterest! – de juf was er ook helemaal zot van).

    Helaas waren de kindjes op school een beetje bruut en waren de raketten van het kartonnenruggedeelte afgebroken (gelijmd met lijmpistool maar toch van de karton gescheurd) tijdens de speeltijd.

    Ik zie dat jij met touwtjes gewerkt hebt, mss dat dat een ideetje is om de zoon zijn raketten alsnog een nieuw leven in te blazen.

    Nu, en wat dat perfect moederschap betreft… ik vind het een enorm aangenaam om zulke postje te lezen als die van jou… om te beseffen dat het overal toch niet zo perfect lijkt te zijn als we soms denken… maar vooral het besef… hé, ik ben niet alleen met die gevoelens!
    Hier loopt er maar ééntje rond die energie voor tien heeft, en mijn haren slaan al grijs uit. Hoe ik overeind zou blijven met twee van die sjarels?🙂

  10. Superleuk gedaan die raketten!
    De schone schoolpoortschijn bedriegt nogal vaak vermoed ik. (Al ben ook ik stiekem soms wel eens blij als ik een andere ouder al mopperend hun kind zie aanporren om op te schieten en niet elk kiezelsteentje onderweg te bestuderen :)).

  11. Ik heb na al die reacties zo’n ongelooflijke goesting om te schrijven dat de perfecte ouder wel bestaat, namelijk ik.
    Maar helaas!
    Zou niemand van zichzelf vinden dat hij/zij het echt heel goed doet? Waarom zijn wij zo’n twijfelgeneratie?

    • Wel kijk, als misschien iets oudere mama met middelbare schoolkinderen zou ik toch durven zeggen dat ik het goed doe, naar mijn normen dan. Wat anderen daar eventueel over denken laat me ijskoud.
      Prachtige raketten trouwens !

    • Ik ook wel, eigenlijk.
      Ik vermoed dat dat meer ligt aan mijn lage normen dan aan mijn algemene perfectie ten opzichte van anderen, maar ik vind dat ik goed bezig ben.
      Wil dat zeggen dat hier alles op rolletjes loopt? Nee, verre van jong, zot. Maar ik ben gelukkig en mijn vent en mijn kindjes zijn gelukkig, we komen niet om van de honger en voor zover ik kan oordelen zijn we nog redelijk goed bezig qua opvoeding ook (wat te vroeg om te oordelen, ze zijn 2,5 jaar en 7 maanden).
      Maar doordat ik nogal chill ben, én omdat ik geen trein moet halen of raprap op tijd op mijn werk zijn ofzo (ik werk freelance van thuis uit), kom ik wellicht wel over als een mama die het vrij goed voor elkaar heeft.
      Of misschien kom ik ook wel over als de zotte doos die ik ben, dat kan ook.
      I couldn’t care less🙂

  12. Wijs zeg! Ik heb JOUW raketten gepind voor later.
    Ik heb met het grootste gemak mijn “ik-ben-een-fantastische-moeder”-glimlach bovengehaald en heb mijn dochtertje afgezet met een lieveheersbeesjeskostuum van Denaldi. Ze is toch nog te klein om het goed te beseffen en ze speelt alles toch binnen de vijf minuten uit, ge ziet van hier dat ik daar nu al veel moeite ga voor doen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s