Blote voeten op zoete grond

Leven in het huis van een ander. Een ietwat bevreemdende ervaring was het.
Ik leefde in feite eventjes het leven van een ander. Ik kookte in andere potten, roerde erin met m’n andere hand en aan een andere snelheid. Op het toilet las ik over onbekende jarigen op de kalender. Het was een ander ochtendlicht dat door de slaapkamer gleed als ik wakker werd. Ik keerde schors en zand van een terras weg terwijl ik in de tuin keek. Het is waar: boterhammen smaken anders op andere borden.
Waar anderen hun dagelijks leven leiden, daar hadden wij even vakantie. Ik kon even voelen hoe het was om op ‘den buiten’ te wonen.
En ook al waren het niet onze buren, niet onze messen en vorken, toch was het een beetje als een thuis…

Het was een beetje verrassend, dat wildvreemde mensen hun huis aan ons schonken voor drie dagen. Zo in vol vertrouwen en zonder meer.
Maar het was een zoet cadeau. Niet alleen omdat het een heerlijk weekend was, maar vooral omdat het een tegenwicht was voor de cynische bitterheid in de wereld.
Onder de grijze wolken, in een gewelddadige wereld, nemen mensen blijkbaar nog steeds onbaatzuchtige beslissingen en risico’s. Een gift aan een vreemde. Of eenvoudig plezier dat uitgedeeld wordt. Zoals uitgestelde koffie of postcrossing;
En waarschijnlijk kwam het daardoor dat dat weekend de zon begon te schijnen. Tegen alle weersvoorspellingen in. Zo verrassend dat meneer Deboosere waarschijnlijk daardoor even het spoor bijster was en zijn arm brak.

Hoeselt bleek alleszins een ideale uitvalsbasis voor heel wat avonturen voor ons kleine gezinnetje.
De hit van het weekend was ongetwijfeld het blotevoetenpad. Modder tussen onze tenen, samen de kiezelstenen oversteken, in de warme zon met onze voeten in het koude water. Het was reuzeplezant. Een aanrader met kinderen!

Verder zagen we Maastricht, Tongeren, Alden Biesen en zelfs het eurovisiesongfestival! (Wij kabelaansluitinglozen…)
Hier en daar een Sinksenkermis, het vele speelgoed dat aanwezig was in het huis, de trampoline en de fijne tuin maakten dat de kinderen het zich nog lang zullen herinneren, dat weekendje Limburg.

Maar het gekste van al is: we hebben de bewoners van het huis niet gezien. Geen idee of we elkaar echt zouden liggen. Of we vrienden zouden zijn moesten we naast elkaar wonen.
Maar dat is nu net zo leuk. Je hoeft geen vrienden te zijn om elkaar iets te gunnen. Die behoefte om gewoon goed te doen. Ietwat anoniem. De rijkdom die we hebben delen. Een schattige solidariteit. Je koopt er je hemel niet mee, maar dat is ook niet de bedoeling. Misschien is die hemel immers al hier…

Ik vind deze tijden eigenlijk niet zo heel donker of somber. Ik vind het vaak ontroerend en licht, en de grond onder mijn voeten is soms zoeter dan honing.
Dank u wel Veerle voor dit fijne cadeau…

Beetje beeld bij het verhaal:
Stukje binnenkant:
IMG_0204

Stukje buitenkant:
IMG_0205

Blij kindje:
IMG_0229

Kermis in Maastricht:
IMG_0279

IMG_0295

Picknicken:
IMG_0333

IMG_0351

Blotevoetenpad:
IMG_0384

IMG_0436

Een zeldzame foto van mezelf erbij. Ik zeg altijd tegen Sventikov dat hij moet letten op het kader als hij foto’s maakt. Deze keer vielen er een paar tenen af. Da’s al beter dan hele voeten…
IMG_0402-2

De tuin en de trampoline. Altijd leuk voor foto’s, vind ik.
IMG_0463

IMG_0502

IMG_0569

IMG_0639

IMG_0647

IMG_0686

IMG_0759

IMG_0815

IMG_0870

IMG_0762

En dan nog wat wandelen, tekenen, eten, praten. Mij hoor je niet klagen. Mijn leven is zo goed dat ik jullie gewoon kan lastigvallen met mijn weekendinvulling. Ik heb geluk

IMG_0950

IMG_0629

IMG_0598

IMG_0624

15 gedachtes over “Blote voeten op zoete grond

  1. Heerlijk lijkt me dat. Toen ik jong was, zijn wij ook een paar keer in het huis van mijn tante op vakantie geweest omdat we geen geld hadden om echt op vakantie te gaan. En ik heb het daar altijd super naar mijn zin gehad! Een andere omgeving is net zo goed vakantie, en je hebt alle luxe die je in een vakantiehuisje niet hebt.
    Eigenlijk zouden we dat meer moeten doen, eventueel zelfs gewoon met vrienden: zij een weekend in ons huis, wij een weekend in dat van hen. Lijkt me heerlijk… Of gewoon met mensen die je van ver zo’n beetje kent, dat kan ook. Als jullie eens een weekendje Mechelen willen… (er net buiten, aan de rand van Sint-Katelijne-Waver, en dus ook met grote tuin).

  2. Wij proberen deze vakantie al voor de derde keer, ons huis uit te besteden. We gaan naar Frankrijk en vroegen (weeral) in kennissenkring en aan familie of ze niet dan in ons huis willen komen wonen. Wij hebben dan iemand die de cavia’s en kat verzorgen en zij hebben vakantie. Maar er hapt nooit iemand….Ze vinden het voorstel eerder raar. Misschien moet ik hun dit bericht eens laten zien!

  3. Mooi geschreven én prachtige foto’s van guitige kindjes. Het uitlenen van ons huis voelde – hoewel de eerste keer – heel vanzelfsprekend en was ook voor ons een fijne ervaring. Blij dat jullie ervan genoten hebben !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s