Zomer van licht

De zomer. Deze zomer. Deze intense zomer. Die zo diep in mijn hart gesneden heeft. Die van 2013. Mijn leven scharniert op deze zomer.

Mijn vader stierf. Dat bepaalt de kleur al sowieso. Maar er gebeurden ook zoveel andere dingen in deze zomer. De dagen duurden zalig lang, de zon scheen in mijn ogen, ik verbrandde in de zon, at gebakken tofu op een scheepsdek. Mijn kinderen groeiden. Er verscheen een boek. Ik deed nieuwe dingen. Ik ging weg en kwam terug. Ik lachte en ik weende. Deze zomer lijkt gebakken in steen, met gevlamde emoties als patroon en afgebrokkelde randjes. Een heel opvallende tegel in de keukenvloer van het leven.

Ik weet eigenlijk niet waar te beginnen, wat te vertellen. Ik heb weinig geblogd en zoveel te vertellen. Misschien krijg ik het allemaal niet verteld, want, zoals het leven dat doet, blijven nieuwe gebeurtenissen over een mens heenspoelen, als golven van een diepe zee. Wat baat het om te vertellen over de voorgaande golven als er weer al een nieuwe aan komt rollen?

Maar het is zoals ik hierboven al zei: mijn leven scharniert op deze zomer. Over sommige stormen worden nog lang vele verhalen verteld. En niet alleen slechte verhalen. Ik denk dat ik nog een tijdje flarden van dit vreemde seizoen in dit vreemde jaar zal delen.
Het was een zomer van licht.
Het was een zomer van kinderen.
Het was een zomer van dieren.
Het was een zomer van dood.
Het was een zomer van lachen.
Alles gaat voorbij.

Misschien moet ik beginnen met het licht. Het licht heeft me zo vaak ontroerd en beroerd. Hopelijk onthou ik ook dat, en niet alleen het verdriet.

IMG_6043

IMG_4692

IMG_6060

IMG_5920

IMG_6073

IMG_6035

IMG_4341

IMG_6428

Kris kras door elkaar. Niet chronologisch. Het schijnsel van de dagen. In de laatste is, in het zwart onderaan, het silhouet van Tadeusz te zien, die met heel zijn wezen de berg opfietst, en, uiteindelijk, de berg overwint.

12 gedachtes over “Zomer van licht

  1. Wat heb ik jouw schrijfsels en begeleidende beelden gemist … En als je van het licht wil komen genieten hier op de bloemisterij, je bent nog steeds meer dan welkom. Met of zonder je kleine hulkjes😉

  2. Mooie foto’s, mooie woorden. Ook de verdrietige en de kwade. Ik herken me een beetje in je verhaal. Voor zover dat kan, maar die golven komen me bekend voor. Geniet maar van die zee…

  3. Bizar, hoe dat naast elkaar kan staan en alsmaar afwisselt. Prachtige foto’s, om stil van te worden.
    (Ik las net je verdrietige bericht over je vader. Dat plaatst de beelden en je log nog meer in een ander licht. Sterkte…)

  4. Wat verwoord je dat mooi… en zo herkenbaar… ik wou dat ik ook zo goed woorden kon plakken op wat er in me leeft… maar bij mij blijft het maar woelen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s