De mini plastic missie

Er is hier veel nagedacht de afgelopen week na mijn vorige post. En gepraat. En gediscusieerd.
Heeft het eigenlijk wel zin?
Zijn we niet sowieso met veel te veel?
De discussie van ‘Deep ecology’ versus ‘shallow ecology‘.
Het al dan niet opgeven van gewoontes.
De beperkingen van de realiteit. Kies je voor de in plastic ingepakte biokomkommer of voor de oningepakte niet-biokomkommer?

–> Ik ga voor praktische, pragmatische, luie en moderne oplossingen. Als ik aanpassingen ga doen van het kaliber ‘volhouden’, dan weet ik dat ze uiteindelijk toch zullen sneuvelen. Daarom wil ik oplossingen die makkelijk logisch in te passen zijn. Ik zal zeker geen ecologische heldin worden. Vergeet dat maar. Hier zal nog niet rap een wormenbak op het terras te vinden zijn.

–> Ik wil niet ‘voor het milieu’ gaan. Ik wil het doen voor mezelf. Voor mijn eigen welzijn, en daarbij hoort dat ik met respect voor mijn omgeving wil leven. Voor mijn nageslacht. Omdat ik er niet van hou als de vogels dood uit de lucht vallen omdat hun maagje scheurt van de plastic dopjes van mijn shampoofles.

Ik krijg uit allerlei hoeken weetjes en tips. Sommige zijn verontrustend, verwarrend, interessant.
Zo is het bijvoorbeeld niet zo klakkeloos aan te nemen dat plastic recycleren een goede zaak is. Dat hoorde en las ik hier. Het bracht een kreukel en een diepe frons in mijn pril enthousiasme.

In Rwanda mag je geen plastic binnenbrengen. Ze bannen alle plastic zakken. Bagage van toeristen wordt uitgekamd. Een mooi voorbeeld!
Lees meer hier en hier
De kreukel wordt weer wat gladgestreken.

Het boeiende verhaal van de verbrandingsoven van Kopenhagen, BIG. De hightech-verbrandingsoven die midden in de stad staat, die hele buurten moet verwarmen en waarop je ook nog kan skiën… meer foto’s en uitleg hier

Ondertussen hebben we hier wel al wat mini oplossingen voor onze persoonlijke overdadige afvalberg:
Lush. Shampoo, douchegel, conditioner, handenzeep. Geen verpakking voor nodig. Als je toch plastic mee naar huis krijgt, kan je de verpakkingen terugbrengen.
– De zakjes van de cornflakes en het toiletpapier worden hergebruikt in de vuilbakjes.
– Koekjes en cake worden zoveel mogelijk zelf gebakken. Bespaart een berg afval aan verpakking. Ben eens benieuwd of ik dat volhou.
– Snoepjes worden bij de snoepwinkel gehaald. In papieren zakjes.
– Geen voorgepakte kazen/salami/vlees meer.
– Tandpasta kan zelf gemaakt worden. Ik ben wel nog op zoek naar een goed receptje. Momenteel nog genoeg tandpasta in huis…
– We sorteren nu dan toch groenafval. Kwestie van mijn restafvalzak beetje te verkleinen.
– Kraantjeswater. Onze plastic flessen gaan eruit. Glazen flessen blijken ook niet erg milieuvriendelijk. Dus ga ik voor kraanwater. Zonder Brita wel te verstaan want daar heb ik het niet zo mee. Nu alleen nog onze watervoorraad opdrinken en een toffe karaf vinden.
– Het botervlootje is momenteel een nog niet opgelost probleem. We overwegen om terug te gaan naar echte boter, maar twijfelen. Cholesterolgewijs. Kilogewijs ook. Mijn lief heeft trouwens een favoriete boter. Bio wel. Maar in een vlootje.

Enfin. Het is een begin. Het idee is: onze afvalproductie halveren. Volgens mij is dat een makkie.

En toen ik gisteren in de zoo was, zag ik veel dieren die zelf wel van plastic leken.😉

IMG_0738

IMG_0742

IMG_0744

7 gedachtes over “De mini plastic missie

  1. Voor de tandpasta: Lush verkoopt ook toothy tabs, tabletjes waarop je even moet knabbelen en daarna kan je poetsen. Ze zijn verpakt in kartonnen doosjes. Ik heb ze geprobeerd, maar vond de structuur en de smaak maar niets, dus ik maak mijn tandpasta zelf. Mail me maar als je een basisrecept nodig hebt, maar als je praktische, gemakkelijke, niet-zelfgemaakte oplossingen zoekt, zijn de toothy tabs misschien wel het proberen waard🙂

  2. Eens je het gewoon bent om kraantjes water te drinken zul je niet meer terug kunnen.
    Ik koop één maal per jaar een nieuwe plastiek fles water voor op het werk die ik keer na keer aan de kraan weer bijvul (wel niet rechtstreeks uit de fles drinken, dat zou na een tijdje niet meer zo hygiënisch zijn)
    Thuis heb ik ook een paar plastiek flessen die ik steeds even spoel,terug vul en in de frigo plaats (dat koelen doet iets goeds met de smaak)
    Ik verbruik ongeveer 3 grote en 6 kleine plastiek flessen per jaar.

  3. Wij gebruiken inox flessen om kraantjeswater in mee te nemen en thuis gewoon een kan van de kringloop. Ik houd niet van Lush, de shampooblokken doen mij rillen. Gewone shampoo dus. Wel blokken zeep. Geen plastic zakjes, gewoon alles rechtstreeks in de rugzak.

    Mijn man had het idee om alles al in de winkel uit het plastic te halen en dat daar af te geven aan de manager. Zou het helpen?

  4. Toen ik in de zomer van 2011 in Rwanda zat, had ik in de hoofdbagage twee plastic zakjes mee om mijn vuile was in op te bergen, uiteraard met de bedoeling om die zakjes terug mee te nemen, wat ik trouwens altijd doe. Maar bij aankomst in het hotel waren deze zakjes uit mijn bagage verdwenen.

  5. Vroeger hadden ze in NL een goede reclameslogan vanuit de overheid: ‘Een beter milieu begint bij jezelf’. Als iedereen een beetje bijdraagt, wordt het al een stuk beter.
    Als de supermarkten dan ook ‘omgaan’ en stoppen met al hun groente en fruit in zakken en op piepschuim bakjes te presenteren (bij ons bij de Delhaize liggen zelfs de aardappels in plastic zakken al afgewogen klaar, de preien zitten met knalgeel plastic plakband aan elkaar en de lente-uitjes zitten op een piepschuimen bakje) en in plaats daarvan alles in bulk aanbieden (zoals de heerlijke supermarkten in Frankrijk), komen we weer een stap verder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s