Tijdsbeeldje

Soms moet men eens dwalen in de moerassige velden van de herinnering. Er tot aan de enkels in wegzakken.
Een oude klasfoto op facebook zetten opent vergeten deuren van het verleden. Wat oude klasgenootjes zich nog herinneren dat ik vergeten was. Namen komen terug, gezichten en anektodes komen weer tot leven. Een beetje vertoeven in vervlogen dagen is soms erg aangenaam. Er is namelijk geen pijn, de frustraties zijn van hun gewicht ontdaan, en het is mogelijk om terug te kijken met meer kennis van zaken. Dingen waarvan ik toen nog niet besefte hoe cool ze waren. Of stom. Zoals witte sportsokken. Of kuiven.
Alleszins:
– De jaren zeventig en tachtig waren geweldig. Ik hoop dat mijn kinderen hetzelfde gevoel gaan hebben over hun jeugd als ze foto’s terug zien van de jaren tien.

– Roze was zeker geen overheersende kleur in meisjeskleding. Ik herinner me dat ik ooit een fuchsiabroek zag in de winkel en dat ik die graag wilde hebben. Maar niet kreeg.
Ysabel Roos

– Mijn ouders waren de coolste mensen ever. In de foto hieronder bevinden ze zich zelfs in de perfecte compositie/kleurencombinatie/situatie. De vrouw met de salopette, da’s mijn moeder. Ik zit daar nog ergens achter die salopette, ongeboren te zijn. De man met het geweer, da’s mijn vader. In augustus is hij een jaar dood. Op deze foto leeft hij eeuwig. Hij heeft de tijd met zijn geweerschot laten stilstaan op dit perfecte moment.

IMG

Het Noordkasteel, dat was een avonturenparadijs. Antwerpen was in die tijd nog vergeven van groen. Ze zouden Bart eens moeten terug katapulteren naar die tijd. Hij zou evengoed wenen voor al die heerlijkheid die nu verloren is.
Noordkasteel

– Er waren wel de eerste My Little Pony’s toen ik pakweg acht was. Maar die kreeg ik ook niet. Playmobil had ik blijkbaar wel al. En polaroid was top of the bill toen. Ik herinner mij nog glashelder het polaroidgeluidje…
IMG_0001

– Coole auto’s had het latere lief van mijn moeder ook. Ik wil niet weten hoeveel naft die dronk. Ik lig daar by the way op de achterbank te slapen. Op een andere foto sta ik namelijk rechtop met mijn kop door het open dak.🙂
IMG_0005

Ik ben benieuwd hoe het voor mijn kinderen zal zijn om die duizenden foto’s van hun jeugd terug te zien. Ik moet dat nu beseffen: de foto’s die ik vandaag maak, zijn niet louter kiekjes. Het is evenzeer een tijdsbeeld als de foto’s van mijn jeugd dat zijn. Kleding, gebruiksvoorwerpen, relaties, het zit er allemaal in. En wat nog? De liefde van mijn ouders voor hun kind. Hopelijk lezen mijn kinderen dat ook uit de foto’s van hun jeugd…

2 gedachtes over “Tijdsbeeldje

  1. Wauw, die tweede en laatste foto lijken wel uit een film te komen! Ik heb soms het gevoel dat we nu veel te veel foto’s trekken. Ik koester die van mijn jeugd en zeker die wat ik nog gevonden heb van mijn ouders en zelfs grootouders, maar het zijn er ook niet zoveel en dus des te kostbaarder en makkelijker om ze allemaal te bekijken. Nu heb ik mappen vol op de computer staan….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s