Honing en peperkoek

Vaak vloek ik. Mopper ik. Dat er zoveel moet gebeuren. Dat ik het tempo nauwelijks kan volgen. Dat de kinderen niet braaf zijn. Te veel lawaai. Te veel werk. Te veel huishouden. Maar door al dat wervelen zie ik niet altijd hoe mooi de dingen zijn. Ik zie de rommel, niet de voorwerpen. Ik hoor het lawaai, niet de klank van de stemmen van mijn kinderen.

De meeste mensen beginnen pas te appreciëren als ze iets kwijtspelen. Je bent je maar bewust van je kleine teen als je hem net gestoten hebt. Toen ik, lang geleden, een arm brak, nam ik mezelf voor om vanaf dan iedere dag blij te zijn met mijn beide armen. Dat hield ik volgens mij nauwelijks een dag vol.
De afwezigheid van pijn wordt pas duidelijk als je je pijn doet. Mensen die op het nippertje aan de dood ontsnapten kunnen soms hun leven helemaal omgooien. Plots zijn andere dingen belangrijk. Èchte dingen.

Soms wil ik het leven sneller af zijn. Het beter doen dan ‘achteraf beseffen wat ik had’. Ik besef het liever op het moment zelf. Als het daar is. Als het ‘geluk’ naast me staat. Af en toe eens stilstaan bij de dingen waar je dankbaar voor kan zijn. Ik probeer dat te doen. Kinderen zijn makkelijk. Af en toe lukt het me om content te zijn over ‘gewone dingen’. Ik heb een huis. Ik kàn naar de winkel en ik kàn kopen wat ik daar wil hebben. Ik moet niet rekenen of ik wel toe zal komen. Ik hoef niet te voet met mijn boodschappentassen door de stad te ploeteren, maar kan het met mijn auto doen. Ik kan schrijven en lezen. Ik kan dus een boodschappenlijstje maken. Ik mag dan wel een verkoudheid hebben nu en me wat voos en miserabel voelen, maar eigenlijk bewijst dat alleen maar dat ik in wezen gezond ben. Als ik jeuk heb kan ik krabben.

Bij Zilverblauw zijn er twee rubriekjes: ‘Count you blessings‘ en ‘Home sweet home‘. Dat bevalt me. Dat is hier en nu blij zijn.

Het handschrift op de foto is niet dat van mij. Ik heb een hanenpotengeschrift. Mijn lief heeft een mooier handschrift. En een mooiere pen. Mijn lief is ook een ‘blessing’. En niet voor zijn pen.

Advertenties

12 gedachtes over “Honing en peperkoek

    • @ Ilse: diksap is een soort te verdunnen siroopje zonder toegevoegde suiker. Van het molenaartje. ik weet niet of er nog andere merken zijn die diksap verkopen, maar dat zal wel. lekker en gezond. voor kinderen een superding.

      • ze verkopen ook diksap in de colruyt, zag ik onlangs. kende ook alleen die van de natuurwinkel, maar dus ook in de colruyt… (mss goedkoper?)

  1. Heel mooi stukje. Ik heb twee zinnen, waar ik van mezelf regelmatig aan moet denken. De eerste is: ‘Niet worden, maar zijn’. Soms ben ik zo hard bezig in de toekomst te leven, dat ik het hier en nu vergeten. Vandaag is waar het om gaat, het ‘nu’.
    De tweede is: ‘Ik ben al lang wie ik wil zijn. Zo niet, pas het concept aan’. Het herinnert me aan mijn eigen verantwoordelijkheid, het is mijn leven, mijn concept. Ik mag en kan het maken zoals ik het wil.

    Af en toe zinnig om bij stil te staan. En je lief heeft inderdaad een mooi handschrift.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s