Grote boze wolf

Afgelopen weekend zat een grote groep van de Belgische spoken en heksen in Sint-Idesbald. Ze gingen daar braafjes op een rijtje door de straat wandelen, netjes boehoe doen en hun bloedspoor beschaafd binnen de lijntjes trekken. Samen met heel wat anderen wilden we van de gelegenheid gebruik maken om de griezeldingen aan onze kinderen te tonen, ons bewust van de mogelijke nachtmerries achteraf. Boris is nog te klein om al echt bang te zijn, maar Tadeusz heeft de leeftijd (3,5) waar het ingebeelde ook nog een beetje waar kan zijn. Maar hij zou niet het enige kind zijn dat blootgesteld werd aan deze uit Amerika overgewaaide griezeltradtitie.
Bovendien, Tadeusz die nog altijd spreekt van die ene keer dat hij in ‘de nacht’ mee naar de nachtwinkel mocht, was wel te vinden voor zo’n nachtstoet. Die al om 19u plaatsvond. Gelukkig valt de nacht winteruurgewijs al behoorlijk vroeg en is de nacht dan al gitzwart en ravijndiep. Een hele dag was het van: ‘Gaan we nuuuu naar de stoet?’ En: ‘Nuuuu dan?’ ‘Waarom moeten we nog eten? Gaan we niet naar de stoet?’ En ‘Gaan daar ook heksen zijn?’
We vertelden hem dat er heksen en spoken zouden zijn. En pompoenen. En vleermuizen. Verklede mensen.
‘En gaat de boze wolf daar ook zijn?’
‘Nee. Die zal er niet zijn. Die hoort bij Roodkapje en Roodkapje is een sprookje.’

Toen het moment daar was en we vertrokken stond het kind helemaal te springbonen van de spanning. Bij de eerste groep kleine spookjes stond ie al nerveus achter het been van den bompa. Er kwam een plaatselijke fanfare voorbij in zwarte pakjes en Tadeusz hield zijn handen misnoegd voor zijn oren. Het gaf hem gelegenheid om toch wat verder weg te kruipen van al die bloederige skeletten en heksen. Ongemakkelijk keek hij naar de andere kindjes naast ons die een tikje dapperder leken. Ik keek telkens wat er in de verte aankwam… En wat zag ik?!
‘Tadeusz! Tadeusz! De grote boze wolf is er wél bij!’
Toen ik het uitsprak had ik er al spijt van.
Tadeusz rende weg, zo rap zijn beentjes hem dragen konden en hij wilde van nachtstoeten niets meer weten. Hij heeft de wolf zelfs niet gezien. Hij is met de bomma gaan wandelen in de saaiste straten met zoveel mogelijk verlichting en zo weinig mogelijk fantasie. Want belaagd worden door levendige fantasie kan vermoeiend zijn…

Advertenties

10 gedachtes over “Grote boze wolf

  1. Tja, ook geen gewone wolf hè?

    Als wij in de kleuterklas poppenkast spelen (ik was de zwarte raaf), moeten we heel erg opletten dat op het eind de raaf toch lieflief is, want vorige keer kwamen ouders klagen dat die stakkers nachtmerries kregen bij de gedachte dat er een raaf op de loer lag.

    • ’t is een weerwolf volgens mij.
      en dat van die raaf, da’s straf. ze moeten hun angsten facen! ik heb dat ook proberen uit te leggen aan tadeusz. maar die had geen oren naar ‘angsten tegemoet treden’ en zo…

  2. Hahaha, ik heb ook zo’n schijtluis. De oudste van 5 is nu al stellig dat ie niet naar de show van Ravelijn in de efteling wil omdat er misschien een monster in komt.
    De jongste vind het allemaal prachtig. die zou de wolf hoogstwaarschijnlijk nog een kusje willen geven.

  3. Je reageerde op mijn blog, zodoende kom ik hier ook eens kijken en oh! Wat mooi is je taal, wat mooi zijn je foto’s, je kindjes en hun namen! Wat een fijne verrassing op de vroege zaterdagmorgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s