Het einde van de wereld

Mijn lief zei gisteren in bed, vlak voor het slapengaan, dat ik het had nagelaten om over een aantal zaken te bloggen. Dat ik kansen had laten liggen. Dat hij het wat eenzijdig begon te vinden.

Arrélap. Krijgt dat op uwen boterham vlak voor ge uw ogen sluit. Dat gaat dus niet hé.
‘Hoezo?’ wilde ik weten.
‘Wel ja. Geen foto’s van onze reis naar Spanje bijvoorbeeld.’
Daar lag ik dan. Had ik dat dan moeten doen? En ik had nauwelijks nog tijd gehad om die foto’s te bewerken! En…
Ik wist dat excuses niks zouden veranderen aan de zaak.

Toen ik vanavond de foto’s eens overliep, besefte ik dat ik er eigenlijk nog niks mee had gedaan. Al die herinneringen van die twee weken in oktober lagen daar nog, onaangeroerd. Miskend.
Door alles te bekijken en te bewerken kwam het allemaal weer terug.

Ik herinnerde mij plots weer het kleine huisje in de bergen.
Ik stootte er mijn hoofd tegen een balk.
Het lag vlakbij het einde van de wereld, zo afgelegen.
Ik bleek ook megawagenziek te worden in de bergen. Ook als ik zelf rijd.
IMG_6737

Er was ook Boris die zijn angst voor de honden ontdekte. En een klein beetje overwon.
IMG_5999

Hij leerde schaken.

IMG_6034

Mijn schoonvader die zijn naam achterstevoren in de lucht kan schrijven. Ik was onder de indruk.
IMG_6357

De kinderen die genoten van het broederschap, de hangmatten, de bomen, de natuur.
IMG_6692

IMG_6619

IMG_6524

Mooie gesprekken tussen grootvaders en kleinzonen.
IMG_6552

Er was dat prachtig, maar gesloten avonturenpark waar Boris een schrikwekkende val deed waarbij zijn tanden door zijn lip gingen. Met veel bloed. En stevige koortsdagen die erop volgden. De val was weliswaar niet van een of andere zotte death ride of zo, maar gewoon op de stenen bij het lopen.
IMG_6789

Het vers fruit dat we van de bomen konden plukken. Appels, maar er waren ook perziken. Bijna klotsend van het sap.
IMG_5888

Opeens waren daar terug de wandelingen vol schoonheid.
IMG_6174

IMG_6560

IMG_6887

De reis bracht mij ook de ontnuchterende realisatie dat het moederschap een soort intense geprojecteerde hoogtevrees meebrengt voor mij. Niks taaie tante meer. Ik flipte me dood toen ik mijn kinders over de rand zag kijken. Honderden meters diepte. Daar bleken mijn zenuwen precies niet zo goed tegen bestand. Ik werd wat licht in het hoofd van de cocktail van angst en schoonheid (en misschien nog een tikje wagenziekte…).
IMG_7275

De zon, het Spaanse licht, het gekabbel van vertrouwde stemmen en kinderen.

IMG_6074

IMG_6705

Het silhouet van Boris op zijn stoel aan het ontbijt. Gevangen in een zonnestraal.

IMG_6048

De mooie stadjes en dorpjes.

IMG_6282

IMG_6850

De lange ritten in de wagens. De tankstations.
IMG_5874

IMG_6995

Ik herinnerde me ook het andere huisje (de tweede week). Vochtig en onaangenaam, maar het had een zwembad en mooie kleuren. Tadeusz die welgeteld zes tellen na aankomst zijn kleren al uithad om erin te plonsen. Zowel in het zwembad als in de kleuren.
IMG_7002

IMG_7350

De zee.
Zo anders dan bij ons.
IMG_7395

IMG_7469

Opeens herinnerde ik mij weer de kerk. Na die kerk bestaat er geen andere meer. De binnenkant ontnam me de adem. Gaudi. Oh Gaudi.
IMG_7525

IMG_7629

IMG_7548

IMG_7590

En het heeft geen zin om me te verzetten tegen de warme schoonheid van Barcelona. Het lijkt cliché, maar het is een stad naar mijn hart.
IMG_7660

Het was een reis om niet snel te vergeten. Maar door de verhuis, de ratrace van het leven, de vreemde timing in oktober, was het toch even weggeglipt. Zot.
Ik vind dat mijn lief lief Sventikov in bepaalde zaken wat aan de trage kant is. Maar als hij me niet helpt om soms wat te vertragen, zou ik zoveel armer zijn.
Dankuwel, mijn lief; ik kus u.

34 gedachtes over “Het einde van de wereld

  1. Mooie plaatjes, zeg!
    En dat hoogtevreesgevoel is zooo herkenbaar. Ik heb geen hoogtevrees, alleen wat kriebels in de buik als ik in de diepte kijk. Maar toen Stefaan Tristan oppakte om over de rand van het Belfort te kunnen kijken, begon ik ook te flippen. Gewoon al de gedachte dat ze zouden vallen is onverdraaglijk en ziekmakend!

  2. Aan huis gekluisterd met gescheurde enkelbanden, speur ik internet af naar vakantiebestemmingen. Spanje, bergen, dat zijn zo’n beetje de ingrediënten. Dat eerste plekje ziet er zo fijn uit. Ik ben zo benieuwd waar dat is?

    Dat hoogtevreesgevoel is bekend. Hoewel ik mijzelf nog minachtend hoor snuiven als mijn vader riep: “Niet te dicht bij de rand”. Ik doe hetzelfde.

    • Het was de middle of nowhere. Niet ver van Berga. Aan parc natural del caido-moixero. We wilden eigenlijk ook eens een dagje naar figueres voor een dali-belevenis, maar mijn wagenziekte stak daar een stokje tussen. Waar wij zaten had je dus echt wel een auto nodig…

      • Figueres moet je maar voor later bewaren, wel heel leuk. En Cadaques. Mmm, zo kom ik wel in de stemming. Dank voor je reactie.

  3. Gelukkig blijven die mooie herinneringen langer hangen dan die herinneringen waarbij je kids het bloed vanonder je nagels peuteren🙂 Mooie foto’s!!! En Barcelona is idd één van de mooiste steden die er zijn!!!

  4. Jouw foto’s zijn zo zalig om naar te kijken. De kleuren zorgen voor een magische sfeer. Ook de foto’s van Boris en Tandeusz zijn altijd super! Ze lijken wel engeltjes in die fotosfeer, maar ‘k denk wel dat het eerder bengeltjes zullen zijn! Maar in ieder geval twee schattige jongens! Gaudi heeft inderdaad prachtige monumenten gemaakt! Mooi hoe jij ze in beeld hebt gebracht!🙂

  5. Ik weet even niet meer hoe ik op je blog kom, maar dit is het eerste wat ik lees. Wat een waanzinnig mooie foto’s!!! Wow! Echt wow!!! Ik kan niet kiezen, maar die van ‘rennend bloot kindeke’ is zeker een favoriet.
    Blob, iFollow!

  6. wow, hele mooie foto’s.
    geeft inderdaad enorm veel zin om te genieten van zomerse dagen, licht, warmte, blote voeten, lange wandelingen, reisgevoel, familie, koddige kinders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s